تبلیغات
میراث زمان - مطالب فن شناسی مرمت و معماری
تاریخ : پنجشنبه 1393/06/13 | 08:11 ب.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

پیشینه ترسیم فنی
از زمانی كه انسان اولیه ساختن سرپناه را براى خود شروع كرد، معماری نیز آغاز شد. به دنبال بروز این پدیده، طراحی ساختمان نیز مطرح گردید. درنتیجه نیاز به تهیه ی نقشه، تعبیرو تفسیر و خواندن نقشه احساس گردید.
از حدود 4500 سال قبل، نقشه ای بر روی خشت خام به دست آمده، كه نشان دهنده ى اولین فعالیت ها در زمینه ی تهیه ی نقشه بوده است. ازجمله ساختمان های اولیه كه از روی نقشه های معماری ساخته شده اهرامی است كه اقوام آزتك آن را ساخته اند. پیشرفت درزمینه ی تهیه ی نقشه تا قرن 16 میلادی سرعت چندانی نداشته است، اما ازآن قرن به بعد نقشه ها سال به سال دقیق تر و علمی تر شده است. در عصر ناپلئون سال (1798)یك مهندس فرانسوی به نام گاسپارد مونژ «بنیان گذار نقشه كشی مدرن» كتابی به نام هندسه ی ترسیمی منتشر كرد. این كتاب اساس و پایه ی نقشه كشی قرار گرفت.
برای اولین بار در سال1825به كمك عكس، نقشه تهیه شد و كار تهیه ی نقشه در عصر ما برمبنای علوم ریاضی استوار گردید و درحال چنان پیشرفتی است كه دانشمندان تا كنون به كمك دستگاه های دقیق عكس برداری از كره ی ماه و دیگر كرّات منظومه ی شمسی نقشه تهیه كرده اند.
تعریف نقشه کشی
در رشته های فنّی برای انتقال ایده ها از نوعی تصاویر ساده شده خاص به نام«نقشه» استفاده می كنند  كه نوعی زبان ترسیمی است. نقشه كشی تركیبی از ترسیمات تك تصویری «سه بعدی» و ترسیمات چند تصویری«دو بعدی» است. فنّ نقشه كشی یكی از قدیمی ترین هنرهای بشری است. دراین باره می توان به شواهدی از آثار مدوّن و ثبت شده ی دوران باستان دست یافت.
نقشه كشی را باید به صورت یك فنّ و ... همگام با نیازجامعه فراگرفت و در آموزش صحیح و منطبق با اصول فنّی آن سعى كرد تا بتواند به نحو مؤثر و كارسازی درخدمت جامعه قرار گیرد.
با طراحی و نقشه كشی، صرفه جویی در هزینه ها و مصالح ساختمانی و نیز مقاوم سازی ساختمان ها در برابر عوامل طبیعی حاصل مى شود، كه بیانگر اهمیت و حساسّیت این هنراصیل است. زبان افراد فنّی است و براى استفاده از آن«نقشه» فرد باید، این زبان را با تمام رموز آن بشناسد. به بیان دیگر، از عهده ی ترسیم نقشه به طور درست و اصولی برآید و توانایی درك و خواندن آن را نیز داشته باشد. نقشه كشی ساختمان كارى فنّی و نیز هنری است. بخش فنیّ آن مربوط به رعایت نكات ترسیمی است. این بخش را می توان در كلاس درس فراگرفت. بخش هنری آن مربوط به زیبایی و تمیز بودن ترسیمات است. این بخش با كوشش و تمرین مداوم به دست می آید.
اهداف نقشه كشی:

-سرعت و سهولت انتقال ایده
-دقت در انتقال ایده
-فراگیر بودن انتقال
در فرایند تولید و ساخت هر جسمى مراحل زیر انجام مى شود:
- طرح اولیّه رسم مى شود.
-طرح اولیّه را به كمك ابعاد و اندازه ى دقیق ترسیم مى كنند.
-جزئیات و مراحل ساخت، مواد و مصالح مورد استفاده تعیین مى گردد.
و درنهایت طبق نقشه آن را مى سازند.

آزتک‌ها که به نام‌های مختلفی چون: تنوچکا مکزیکا، کُلهوا مکزیکا و... نامیده شده‌اند، قدرتمندترین سرخپوستان مکزیک در عصر تاریخی بودند. بنا به روایات اساطیری، این قوم بدنبال ایزد خویش، اویتسیلوپوچتلی، که کاهنی در جلوی آنان مجسمه او را حمل می‌کرد و با آنان صحبت می‌داشت، از آزتلان، که سرزمینی افسانه‌ای به نظر می‌رسد، آمده‌اند.

منبع:
1- ترقى جاه، محسن، مناظرومرایا- پرسپكتیو، انتشارات دانشگاه فردوسى، زمستان 1383
2-آشتیانى، اسماعیل، مناظر ومرایاى عملى یا چشم اندازها، انتشارات دانشگاه تهران، سال 1342
3- تركى شریف آبادى، داریوش، علم مناظر ومرایا، شركت چاپ و نشر كتاب هاى درسى ایران، تهران 1380
4- وایت، گوئن- ترجمه ى هرمز معزّز، پرسپكتیو، انتشارات نوبهار، تهران 1378
5- رندویى، مبانى و اصول اولیّه ى طراحى معمارى، انتشارات كلیل، تابستان1378
6- ایسن، كوس- ترجمه سعید آقایى، ارائه آثار معمارى، انتشارات گنج هنر، تهران 1379
7- اسدى، پاكخو وهمكاران، نقشه كشى ساختمان مهارت درجه 2، انتشارات دیباگران
8- خان محمدى، محمدعلى، رسم فنّى ونقشه كشى عمومى ساختمان، سازمان آموزش وپرورش
9- گویا، زهرا و همكار، هندسه 1، سازمان آموزش وپرورش
10- موسوى، سید ابوالحسن، رسم فنى عمومى، سازمان آموزش و پرورش
11- حدادى، حبیب الله، نقشه كشى صنعتى(1)، انتشارات دانشگاه علم و صنعت، تهران
12-سیدحسن حسینی(آصف). آفرینش در اساطیر آمریکا. چاپ اول. قم: نشر ادیان، ۱۳۸۳. ISBN 964-95295-1-9.




طبقه بندی: فن شناسی مرمت و معماری،

تاریخ : دوشنبه 1393/03/19 | 12:13 ق.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

برداشت ها به دو روش مختلف انجام می شود:
۱- برداشت با وسایل نقشه برداری
۲- برداشت به روش سنتی
الف – برداشت از یک سایت یا زمین
 ب – برداشت از یک بنا
 الف – برداشت از یک سایت یا زمین
در این روش دو حالت عمده مد نظر است، که بطور کلی به آن پرداخته می شود . یکی اینکه برداشت از یک سطح افقی است یا اینکه این برداشت از یک سطح شیبدار صورت می گیرد.
- برداشت از یک سایت یا سطح افقی
زمینهایی که شیب بسیار کمی داشته (کمتر از ۲ درصد) باشند، زمین های افقی نامند. وسایل مورد نیاز برای اندازه گیری بیشتر متر یا میله اندازه گیری است.
در این مورد به چند روش ، اندازه گیری انجام می شود:
۱- برداشت با یک خط هادی
۲- برداشت با دو یا چند خط هادی
۳- برداشت با مثلث بندی
- برداشت از یک سطح شیبدار
این سطح شیبدار می تواند شیب یکنواخت ویا شیب ناهموار داشته باشد.
در هر صورت ابزار این برداشت عبارتند از: شاقول ، تراز ، شمشه و…
ب – برداشت از یک بنا
اولین گام برای برداشت یک بنای تاریخی، شناسایی آن بنا می باشد. این موضوع مهمترین بحث این طرح درسی می باشد. بعد از شناسایی بنا مراحل زیر باید به صورت پیاپی انجام پذیرد.
۱- تهیه کروکی از بنا
در این مبحث، از اینجا باید شروع نمود که اسکیس چیست؟ طرحهای اولیه ای که معماران به تصویر می کشند را اسکیس گویند. این طرح ها ساده ترین راه نشان دادن اولیه تجسم فکری است. تقویت توانایی و بکارگیری خلاقانه اسکیس، از مقدمات هنر معماری محسوب شده و از این طریق به مهارت در طراحی دست آزاد بر روی کاغذ رسیده و به خلق فضا می توان پرداخت. ابزار کار برای طراحی همان نقطه، خط، هاشور و غیره می باشد که کروکی یا برداشت دقیقی حاصل می شود.
برای تهیه کروکی، شمایی کلی یا جزئی از پلان، نما، برش و همچنین جزئیات را به کمک چشم و با اندازه و تناسبات نسبتا دقیقی را روی کاغذ ترسیم می کنند.
۲-اندازه گیری بنا
روشهایی که در اندازه گیری بنا بکار می روند عبارتند از:
الف – حرکت در فضای بسته
ب – استفاده از خطوط هادی
ج – مثلث بندی
د – اندازه گیری زوایا
الف – حرکت در فضای بسته
ابتدا یک نقطه را بعنوان مبداء مشخص نموده و از آنجا حرکت را آغاز می نمایند. در طول پیمایش یک مسیر در فضای بسته ، تمام جزئیات قابل رویت را اندازه گیری کرده تا آنکه مجددا به نقطه مبداء برسید. در انتهای این کار برای امتحان از صحت اندازه گیری، یک طول و عرض کلی و همچنین قطرهای فضا را اندازه گیری می نمایند. ضمنا بدست آوردن زوایا از اهمیت خاصی برخوردار است.
ب – استفاده از خطوط هادی ( کمکی)
در این روش یک خط بلند که بتواند بیشتر اضلاع و زوایا را پوشش داده و در نزدیکی آنها باشد، ترسیم می گردد.  این خط دو نقطه را با اندازه ای ثابت به یکدیگر وصل می کند. در مرحله بعد خط مورد نظر را به قسمت های مساوی تقسیم و علامتگذاری می نمایند. در این روش باید به خاطر داشته باشید، در صورتی که از دو خط هادی استفاده می کنید باید این دو خط حدالامکان برهم عمود یا با هم زاویه ۴۵ درجه بسازند و اگر از ۳ یا ۴ خط هادی استفاده می نمایید، باید این خطوط با هم شکلی مربع یا مثلث ایجاد کنند.

ج – مثلث بندی
برای تعیین دقیقتر نقاط تشکیل دهنده یک بنا در برداشت، از مثلث بندی استفاده می گردد. در این روش تمام سایت یا فضای بنا به مثلث هایی تقسیم می شود . همچنین خطی را به عنوان مبداء یا خط پایه انتخاب می نمایند. این خط باید ثابت و عضوی اصلی در بنا باشد ، مانند خط لبه حوض یا خط لبه پله ای که به فضا محاط باشد . روی این خط نقاطی را مشخص نموده، مانند B و A که فاصله شان از یکدیگر مشخص است. سپس برای ترسیم نقطه C، احتیاج است که فاصله A تا C و فاصله B تا C را داشته باشید که بصورت خط مستقیمی اندازه گیری نموده اید. برای بدست آوردن نقطه C از نقطه A به شعاع AC دایره ای رسم نموده و سپس از نقطه B به فاصله BC نیز دایره ای دیگر رسم می نمایید. بدین روش نقطه C بدست آمده که از وصل نمودن آنها به یکدیگر مثلثی حاصل می گردد. البته هر یک از این اضلاع یا نقاط می توانند با مثلث دیگری که در فضای مورد بحث قرار دارند، مشترک باشد. باید خاطر نشان شد که در یک بنا یا سایت هرچه تعداد مثلث بندی هال بیشتر باشد، ترسیم حاصله برداشتی دقیق تر است.
د- اندازه گیری زوایا
در برداشت یک زاویه دو حالت مفروض است، یا اینکه می خواهند از قائمه بودن یک زاویه مطمئن شوند و یا زاویه ای غیر قائم را ترسیم نمایند.
برای اینکه از قائمه بودن زاویه ای مطمئن شد، می توان از قانون ۳، ۴، ۵ استفاده کنیم. بطور مثال می خواهید از قائمه بودن دو دیوار یک اطاق مطمئن شوید، ابتدا کنج اطاق را نقطه A قرارداده و بر روی یکی از دیوارها AB را به ۳ واحد جدا می کنید، سپس از همان نقطه A بر روی دیوار دیگر AC را به ۴ واحد، اندازه گیری می کنید. حال اگر BC  ۵ واحد باشد این دو دیوار بر هم عمود هستند یا بعبارتی زاویه بین آنها قائمه یا ۹۰ درجه است.
 حال برای ترسیم زاویه ای غیر قائم باید چه کرد؟ کنج دیگری از همان اطاق را که غیر قائم است را در نظر بگیرید. روی هر کدام از دیوارها یک واحد جدا کرده و علامتگذاری می کنید. (یعنی AB=1 و AC=1) حال فاصله بین نقطه B و C را اندازه گیری می نمایید. مثلث بدست آمده را با روشی که در مثلث بندی توضیح داده شد، ترسیم می نمایید که بدین ترتیب زاویه حاصل می شود.
در این روش هرچه آن یک واحد AB و AC را بزرگتر بگیریم، دقت زاویه ترسیمی بیشتر می شود.
حال کمی دقیقتر و جزئی تر به مسئله برداشت و رولوه می پردازیم و در بخش های مختلف مورد بررسی قرار می دهیم. این بخش ها عبارتند از:
- برداشت و رولوه از پلان موقعیت
یکی از موارد برداشت ، کشیدن کروکی از موقعیت بنا در شهر منطقه و محله است . ضرورت و نیاز پلان موقعیت بیشتر به دلیل مشخص شدن صورت گرافیکی و ترسیمی بنا در محل و آشنایی با گذرهای اطراف آن است.
 
- برداشت و رولوه پلان اصلی بنا
پلان یعنی برشی افقی از دو سوم ارتفاع بنا (دیوار) تا کف آن و مشاهده کردن بنا از بالا به سطح برش خورده. البته باید خاطر نشان شد که این قانون کلی پلان ، در تمامی بناها صادق نمی باشد. ممکن است در بعضی بناها به علت حساسیت بالای اثر و تزئینات فراوان آن، مجبور به کشیدن پلان از چند برش متفاوت از یک ارتفاع لازم باشد.
- برداشت و رولوه از پلان پشت بام
برداشت و رولوه پلان پشت بام در بناهای تاریخی از اهمیت زیادی برخوردارست. چون ممکن است المانهای بسیاری مانند: بادگیر ، گنبد، کلمبو، خرپشته، نورگیر، اختلاف سطح و غیره در آن وجود داشته باشد و همچنین پلان پشت بام تا حد زیادی قرارگیری فضاها را در کنار یکدیگر نشان می دهد که ممکن است از داخل بنا قابل لمس و درک نباشد.
- برداشت و رولوه از پلان کف فرش
باید توجه داشت که خصوصا در هنر و معماری ایران اشکال هندسی، دارای مفاهیم و بیانهای مختلفی که گویای درک انسان از جهان است، می باشد. به طور مثال دایره نماد وحدت، مثلث نماد دشمنی و ... است.
از تکرار اشکال هندسی منظم و نا منظم در کنار یکدیگر یک بافت به وجود می آید. حتی ممکن است همین معنی را با برخورد خطوط یا موازی بودنشان با یکدیگر تعریف شود. در بافت ها و شبکه ها عواملی مهم تاثیر گذارند:
۱- شکل و فرم
۲- ابعاد و اندازه
۳- موقعیت قرارگیری
شبکه های هندسی در بناهای تاریخی بیشتر به صورت تکرار مربع و مستطیل در کنار یکدیگر به صورت موازی یا درهم می باشد، که حالتی خنثی و آرامش دهنده ایجاد می نماید. بیشتر معابر در زمان قدیم خاکی بوده اند، در اماکن مهم قلوه فرش یا آجرفرش و حتی ترکیب هردو آنها استفاده می شده و عمدتا در داخل بناها از آجر فرش ۲۰*۲۰ یا ۲۴*۲۴ استفاده می شده است. کف سازی بناهای تاریخی از دو اصل مهم تبعیت می نماید: ۱- برداشتی الهام گونه از پلان معکوس بنا ۲- الهام گرفتن از هندسه کل فضا.
- برداشت و رولوه از پلان معکوس
در بناهای تاریخی خصوصا در ایران، معماری و تزئینات زیبا در سقف از اهمیت بسیاری برخوردار بوده است. اگر این المان ویژه سقفی را از بناهای تاریخی حذف کنید، جذابیت و زیبایی و اهمیت خود را از دست می دهند. به همین دلیل برداشت و رولوه پلان سقف از اهمیت بسزایی برخوردار است.
برای برداشت از سقف ابتدا باید سازه سقف، تشخیص دهید و سپس پوشش کاذب آن مشخص کرد. بعد از این مرحله برای اتمام کار، باید به کمک اصول و روابط هندسی، بر روی پلان اصلی بنا، جزئیات سقف به صورت خط چین مشخص گردد.
- برداشت و رولوه از نمای بنا
اولین گام برای برداشت از نما، تصمیم گیری صحیح درباره روش برداشت است. ابتدا کروکی نمای بنا را روی صفحه می کشند. باید در این کار به جزئیات ، تو رفتگی و اختلاف سطح ها بسیار اهمیت داد. در این برداشت، بافت و رنگ نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. در برداشت و رولوه از نما به چند نکته مهم باید توجه کرد:
۱- نشان دادن اختلاف سطح های عمده، توسط کد گذاری (با استفاده از یکی از روشهای ترازیابی)
۲- هر نقطه در نماجهت برداشت، نیازمند یک کد ارتفاعی و یک کد افقی می باشد.
۳- برداشت از نمای خارجی فقط از دو روش عکاسی یا اندازه گیری با متر انجام می شود.
- برداشت و رولوه از گنبد و قوس
۱- برداشت گنبد در نما
۲- برداشت گنبد در برش
و
۱- برداشت قوس در نما
۲- برداشت قوس در برش
در این بخش، این چهار موضوع مورد بررسی کلی قرار می گیرد:
- برداشت از گنبد در نما
برای برآورد تقریبی ارتفاع گنبد، از روش تشابه تالس استفاده می گردد.
این روش زمانی استفاده می شود که نتوان به نوک گنبد دسترسی پیدا کرد.
روش دیگر، روش عکسبرداری دیجیتالی بر روی نقطه ای از خط فرضی موازی با نمای بنا است.
- برداشت از گنبد در برش
در برداشت از نمای داخلی از گنبد که همان برش است از دو روش دیجیتالی و دستی استفاده می شود. روش دیجیتالی مانند همان روش عکسبرداری نما است .در روش دستی باید ابتدا کروکی را کشیده و سپس تمام جزئیات را اندازه گیری نمود. تفاوت برداشت از نما و برش در ارتفاع و تناسبات انسانی است.
برای برداشت گنبد در برش ابتدا قطر گنبد را روی زمین ترسیم می نمائید سپس وسط قطر را یافته و از لبه بیرونی که روی محیط دایره است به سمت مرکز و به فواصل مساوی تقسیم می نمایید. از نقاط بدست آمده به طرف گنبد اشعه ای با دستگاه هایی مانند متر لیزری می تابانید و اندازه گیری کامل می شود. دقت کنید هر چه فواصل مساوی تقسیم کننده کوتاه تر باشد، کمان برداشت شده جهت ترسیم گنبد دقیقتر است. اگر دستگاهی مثل متر لیزری در دسترس نیست، می توان از بادکنک پر از گازی که نخی به آن بسته شده استفاده نمود و به طرف نقطه متناظر هر کدام از نقطه ها فرستاد و سپس نخ بادکنک البته با احتساب اندازه بادکنک را اندازه گیری نمود و ترسیم کرد.
- برداشت قوس در نما
ابتدا یک خط کمکی (هادی) در پای قوس کشیده و آن را به نقاط مشخص و مساوی تقسیم می نمایید. سپس فاصله آن نقاط را تا نقاط متناظر آنها روی قوس، اندازه گیری می نمایید. اطلاعاتی که از قوس های مختلف دارید همراه با اطلاعات بدست آمده از اندازه گیری را با هم تطبیق داده، قوس را ترسیم می کنید.
اگر امکان اندازه گیری در پای قوس نباشد، از فضای بالایی قوس استفاده می شود. مانند چیزی که در تصویر می بینید. در برداشت از قوس های بزرگ می توان از دستگاه های پرتاب اشعه استفاده نمود.
- برداشت قوس در برش
برای برداشت قوس در نمای داخلی و برش، ابتدا پایه قوس (پاکار) را شناسایی و اندازه گیری می کنید. اگر امکان اندازه گیری نبود با رج شماری آجرها اندازه تقریبی را بدست می آورید. خط دهانه قوس را روی زمین تصویر می نمایید و مانند مراحل قبلی تقسیم بندی صورت گرفته و اندازه گیری می نمایید. در نهایت این نقاط بدست آمده که از دو کد افقی و عمودی ترسیم شده است، را به هم متصل نموده تا قوس ترسیم شود.
منبع:کتاب دوازده درس مرمت - کتاب برداشت از بناهای تاریخی، نوشته امیر علی خلیلیان بروجنی




طبقه بندی: فن شناسی مرمت و معماری،

تاریخ : چهارشنبه 1393/03/14 | 07:34 ب.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

تعریف برداشت یا رولوه
با توجه به این موضوع که بناها و بافت های تاریخی نقش بسزایی در تعیین هویت یک ملت دارند. بنابراین شناخت و حفاظت این میراث، اهمیت ویژه ای دارد. شناخت بنا در تمام ابعاد کالبدی و کاربردی را، برداشت می نمایند. در برداشت، یک جسم ۳ بعدی را به تعدادی نقشه دوبعدی که شامل پلان ها، نماها و مقاطع و جزئیات می باشند، تبدیل می شود.
دلایل نیاز به برداشت یا رولوه
۱- با این کار، می توان بافت ها و محل های تاریخی را شناسایی نمود تا بتوان تصمیمات لازم را به طور منطقی درباره آنها اعمال نمود.
۲- با برداشت بناهای تاریخی می توان، بناهایی را که که در بافت های فرسوده هستند و دارای ارزش هنری بوده را شناسایی و جهت مرمت آنها اقدام نمود.
۳- با این کار می توان، بناهای تاریخی را با جزئیات در معرض آموزش به دانشجویان و استفاده اساتید قرارداد.
۴- از طریق برداشت می توان به نقشه های پلان، نما، برش ها و پلان معکوس، جزئیات سازه ای و تزئینات و حتی الحاقات و تغییرات در بناها پی برد.
۵- به وسیله برداشت وضع موجود یک بنا می توان از آسیب ها، تغییرات و عوارضی مانند نشست، رطوبت، سرسفتی و عوارض دیگر آنها آگاهی یافت.
آشنایی با ابزار برداشت
وسایل قابل استفاده در برداشت از یک بنای تاریخی، شامل دو دسته هستند:
۱- وسایل ابتدایی و ساده
۲- وسایل پیچیده فنی و مخصوص برداشت
دسته اول شامل متر، شاقول، خط کش، شلنگ تراز، شمشه و ریسمان و تراز می باشد و دسته دوم شامل دوربین عکاسی، فیلبرداری، مترهای لیزری و دوربین های نقشه برداری است. در اینجا باید خاطرنشان شد که، در بیشتر مواقع در برداشت ها از ابزارهای ساده و ابتدایی استفاده می گردد.
قبل از شروع بحث برداشت از یک سایت یا بنای تاریخی باید اطلاعاتی را آموزش دید و آن عبارت است از:
الف – ترازیابی
تعیین نمودن اختلاف ارتفاع دو نقطه را، ترازیابی می نامند که این کار با وسایل متعددی قابل انجام است:
الف)ترازیابی با شمشه و تراز بنایی
معمولا در این روش، با یک بار اندازه گیری، طول بیش از ۴ متر را نمی توان ترازیابی نمود. در این روش ابتدا یک سر شمشه را در نقطه بالاتر شیب قرارداده و سپس تراز را روی شمشه قرار می دهند و سر دیگر شمشه را آنقدر بالا و پایین می کنند تا شمشه کاملا تراز شود، آنگاه فاصله عمودی سر دیگر شمشه را تا نقطه پایین تر اندازه گیری می کنند. عدد بدست آمده از این کار، اختلاف نقطه ابتدا و انتها می باشد.
اگر طول مورد بررسی زیادتر از شمشه مورد استفاده بود، این کار را در دفعات مختلف بصورتی که در تصویر نمایش داده شده، انجام داده و اختلاف نقاط ابتدا و انتهای هر بار شمشه گذاری را با یکدیگر جمع نموده تا اختلاف نقطه ابتدایی تا انتهایی شمشه ها، حاصل شود.
ب) ترازیابی با شلنگ تراز
شلنگ تراز بنایی، شلنگی شفاف است که از آب پرشده است. نکته مهم این روش آن است که شلنگ پر آب باید فاقد هرگونه حبابی در داخل خود باشد. از شلنگ تراز بیشتر برای نصب ازاره و کف ریزی ها در بنایی استفاده می شود. کار با شلنگ تراز بنایی همان گونه که در تصویر مشخص است انجام می گردد، یعنی ابتدا شلنگ آب را روی نقطه A قرارداده و بصورت عمودی بالا و پایین می کنند تا فاصله AA’ یک عدد روند شود، سپس فاصله آب را روی نقطه B تا B’ اندازه گیری می نمایند. اختلاف AA’ با BB’ مقدار شیب محل مورد نظر می باشد.
ب – اندازه گیری فاصله ها
۱- اندازه گیری با گردونه ثابت
در این روش با استفاده از فاصله یابهای دایره ای شکل، و تعداد دوری که بین دو نقطه زده می شود، می توان فاصله را بدست آورد. دقت این روش ۸۰۰۰۰/۱ است.
۲- اندازه گیری با قدم زدن
قبل از اینکه فردی بتواند با قدم زدن فاصله بین دو نقطه را بدست آورد ، باید ابتدا چند بار فاصله قدم زدن خود را در شرایط تقریبا یکسانی برداشته و میانگین آنها را بگیرد . بدین ترتیب اندازه قدم شخص مشخص می گردد . سپس بین دو نقطه ، که معمولا در این روش فاصله های زیاد مد نظر است ، قدم زده و تعداد را در اندازه هر قدم ضرب کرده تا فاصله بین دو نقطه حاصل شود.

۳- اندازه گیری با متر پارچه ای
از متر پارچه ای در فاصله های کوتاه استفاده می شود که دقتی تا ۱۰۰۰/۱ دارد. در این روش گرما و سرمای محیط روی اندازه گیری ها بسیار تاثیر گذار است.
۴- اندازه گیری با متر فلزی
این روش اندازه گیری یکی از متداولترین روش ها است. دقت متر فلزی معمولا ۵۰۰/۱ است. در اندازه گیری با متر فلزی باید به دو نکته اصلی توجه نمود؛ اولا در هنگام مترکشی،در متر فلزی هیچ قوس و تابی نباید وجود داشته باشد و ثانیا متر باید کاملا کشیده و صاف گرفته شود. در اینصورت برخی مواقع دقت اندازه گیری تا ۱۵۰/۱ بالا می رود.
۵- اندازه گیری با میله اندازه
این میله اندازه که برخی موارد به صورت زنجیره های اندازه گیری نیز مورد استفاده قرار می گیرد، معمولا یکی از واحدهای ۲۰ یا ۵۰ سانتی متری هستند و فاصله نقاط را از روی تکرار این واحد بدست می آورند.
۶- اندازه گیری با دستگاه اسپکتورا
دقت این اندازه گیری بسیار بالا (درحد میلیمتر) می باشد. در این روش یک نقطه از نقاط فاصله را به عنوان مبنا قرار داده و اشعه ای را به طرف نقطه دیگر می فرستند. بعد از بازگشت اشعه از نقطه دوم، اندازه مورد نظر ثبت می شود.
۷- اندازه گیری با متر لیزری
مترهای لیزری دستگاههایی هستند که بوسیله لیزر فاصله بین دو نقطه را اندازه گیری می نمایند. اندازه گیری در این روش به این صورت است که ابتدا دستگاه متر لیزری را در یکی از نقاط فاصله (ابتدا یا انتها) قرارداده و سپس به طرف نقطه دوم لیزر تابیده می شود و دستگاه بصورت دیجیتالی فاصله را ثبت می نماید، یعنی فاصله نقطه مبدا تا نقطه مقصد. دقت این دستگاه بالاتر از ۱ میلیمتر است.
۸- اندازه گیری با فتوگرامتری
در این روش، از دو نقطه متفاوت دو عکس از یک بنا تهیه می شود و عکس های گرفته شده توسط دستگاه خاصی بررسی شده و اطلاعات مورد نیاز ارائه می شود. در فتوگرامتری اصل و مبنای آن، دید انسان است. اصول هندسی این روش بر پایه اصول هندسی پرسپکتیو می باشد. این روش دقیقترین روش برداشت و اندازه گیری از بناهای تاریخی است.
۹- اندازه گیری با برخی امکانات اینترنتی
در این روش، به طور مثال می توان از امکانات موتور جستجوی گوگل استفاده کرده و اندازه ای را در مقیاس بزرگ مثل یک بافت تاریخی، محله یا شهری را انجام داد.
البته باید تذکر داده شود که روش های دیگری نیز در اندازه گیری وجود دارد که معمولا از دستگاه های پیچیده ای استفاده شده و در کشور ما کمتر متداول می باشد.

منبع:

کتاب دوازده درس مرمت

کتاب برداشت از بناهای تاریخی، نوشته امیر علی خلیلیان بروجنی

 




طبقه بندی: فن شناسی مرمت و معماری،

تاریخ : چهارشنبه 1392/10/4 | 10:58 ب.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

 اجزای عمودی، بار سقف (پوشش‌هایی با مصالح بنایی) را به طور عمودی به پی و زمین زیر پی انتقال می‌دهند و نقش جدا كننده فضاها را ایفا می‌نمایند. از آنجایی كه نقش اصلی این اجزاء در حالت بهینه انتقال بار به صورت فشاری می‌باشد از دید ارتباط با این نقش می‌توان آنها را به صورت‌های زیر طبقه‌بندی نمود:
1- جرزها
2- ستون‌ها
3- اسپرها دیوار جداكننده
4- اسپرهای نیمه باربر
5- تیغه (كلاف چوبی با گچ)
عوامل متعددی به شرح زیر در شكل‌گیری فرم این اجزا موثرند، در كنار هم قرار گرفتن این عوامل سبب به وجود آمدن تنوع در فرم های به كار رفته می‌گردد.
1- طرح كلی ساختمان
2- مكان قرارگیری
3- نوع پوشش
4- كمیت و كیفیت باربری
5- نحوه اجراء
1- استفاده از انواع پوشش های رایج تخت، منحنی و شیب‌دار علاوه بر مشخص كردن میزان بار وارده بر این اجزاء نحوه انتقال و میزان گستردگی یا تمركز بار را مشخص می‌نماید.
2- كمیت و كیفیت بار وارده بر این اجزاء ارتباط مستقیم با نوع پوشش به كار رفته در فضا دارد.
در تقسیم‌بندی فرم های به كار رفته در این اجزاء و با دخالت عواملی كه در ادامه به آنها اشاره می‌گردد دو حالت كلی استفاده از فرمهای پیوسته و نیمه‌پیوسته كه ارتباط مستقیم با نوع پوشش به كار رفته در فضا دارد جهت این اجزاء باربر مشاهده می‌گردد.
از جمله تمهیداتی كه اجراكنندگان با بهره‌گیری از آنها علاوه بر تغییر در فرم، می‌توانند در كمیت و كیفیت و نحوه باربری تغییراتی را به وجود آورند:
1- نوع مصالح و ملات به كار رفته
2- نحوه چیدمان مصالح
3- كمیت و كیفیت روزن‌های بكار رفته (درب- پنجره- طاقچه)
4- استفاده از عناصر كمكی همچون شناژ چوبی- كلاف
5- كیفیت اجراء
این اجزاء با استفاده از مصالحی چون سنگ، آجر، چوب، خشت و چینه و یا تركیبی از آنها به همراه ملات و عناصر اتصال ‌دهنده اجراء می‌گردند نقش این اجزاء در انتقال بار ایجاب می‌نماید بیشترین میزان همگنی ملات و مصالح به كار رفته را دشته باشند، بنابراین این اجزاء به عنوان یك عنصر كاملاً همگن دیده می‌شوند.
1- جزرها
جزرها عناصر باربر عمودی هستند كه فرم و نحوه باربری آنها كاملاً تبعیت از فرم پوشش وارده بر آنها دارد یا به عبارت دیگر پوشش ها نقش تعیین‌كننده در فرم، شكل و ابعاد جزرها دارند.
جزرهای باربر عموماً در كنار پوشش‌هایی به كار رفته‌اند كه بار را به صورت گسترده بر سطح مقطع جزر وارد می‌نماید.
استفاده از مصالح ذكر شده در جزرها ارتباط مستقیم با جغرافیا و شرایط محیطی و منطقه و مكان قرارگیری، بوم‌آور بودن، دوره تاریخی، اجراء به همراه تكنیك های خاص، اجراء در آن دوره دارد. غالب جزرهای باربر با استفاده از آجر- سنگ و یا خشت اجرا گردیده‌اند. از نظر آماری بیشترین تعداد جزرهای موجود در ایران با استفاده از آجر و خشت اجرا گردیده است.
1-1- جزرهای آجری و خشتی
فرم آجر و خشت به كار رفته در باربرهای عمودی عموماً مربع شكل می‌باشد مگر در موارد خاص مانند كنج‌ها. عمده آجرها و خشت‌های بكار رفته در ایران جهت جزرهای باربر آجرهایی مربع شكل هستند كه ابعاد آنها ارتباط مستقیم با نوع خاك به كار رفته در تهیه آنها شرایط اجراء و نحوه باربری آنها دارد.
از آنجائی كه زاویه توزیع نیرو در جزرها تقریباً قائمه (90 درجه) می‌باشد استفاده از آجر به ابعادی (بزرگتر از ابعاد معمول) كه زاویه بندهای آن كمتر از 45 درجه می‌باشد سبب ترك خوردن جزر می‌گردد استفاده از آجر به ابعادی (كمتر از ابعاد معمول) مستلزم به كار بردن ملات با ضخامت بیشتر جهت رسیدن به زاویه مطلوب جهت انتقال نیرو می‌گردد كه این سبب می‌شود علاوه بر كم شدن میزان همگنی در جزر پس از خشك شدن ملات، نشت سازه بیشتر گردد و جهت جبران‌ آن بایستی آجر و خشت با خاك مرغوبتری تهیه گردد.
همچنین ابعاد آجر ارتباط مستقیم با سرعت و نحوه اجرایی كار دارد همه چه ابعاد مصالح كمتر باشد سرعت اجراء كندتر می‌گردد و بایستی نازكتر باشد مصالح از خاك مرغوبتر تهیه گردد. و اگر ابعاد بزرگتر گردد بایستی جهت جلوگیری از شكستگی مصالح از عناصر كمكی چون كاه استفاده نموده كه باعث ضعف در میزان مقاومت آن می‌گردد.
نحوه اتصال مصالح با یكدیگر با استفاده از ملاتهایی همچون ملات ماسه آهك،گل آهك، گل، گل و گچ، ملات های معدنی و ملات های خاص انجام می‌شود. در بهره‌گیری از ملات اتصال‌دهنده در این عناصر میزان تحمل بار فشاری توسط آن و مشابهت خواص ملات و مصالح جهت رسیدن به همگنی مدنظر می‌باشد. 
از آنجایی كه ملات ها همیشه ضعیف تر از مصالح می‌باشد، چیدمان مصالح مطرح می‌گردد. نحوه چیدمان مصالح در جزرهای باربری كه با استفاده از آجر و خشت اجراء گردیده به دلیل دارا بودن فرم خاص مربع یا مربع‌ مستطیل بسیار متنوع می‌باشد این چیدمان‌ها با استفاده از آجر و یا خشت در فرم های متفاوتی موجود می‌باشند در جزرهای باربر با استفاده از روش سودگی پیوندهای آجرچینی به كار می‌رود تا بار به شكل یكنواخت در تمامی طول جزر توزیع گردد. در این چیدمان‌ها نحوه عبور بار از مصالح و انتقال آن به زمین مورد توجه قرار می‌گیرد.
علاوه بر ابعاد و نوع تركیب عناصر تشكیل‌دهنده مصالح و کیفیت آن نیز حائز اهمیت است. آجرها بر حسب شرایط پخت و میزان حرارتی كه در حین پخت به آنها می‌رسد به ترتیب به آجر جوش- سبز- سفید- قرمز و نیمه پخته تقسیم می‌گردند هر چه آجر پخته‌تر باشد از میزان قدرت جذب آب آن و بالطبع میزان چسبندگی آن به ملات كاسته می‌گردد. با توجه به این خصوصیات در مواردی جهت اجرای بخش های پائین جزر كه در تماس با زمین قرار دارند از آجر با درجه پخت بالاتر استفاده می شده است.
2-1- جزرهای سنگی
جزرهای باربر سنگی با استفاده از سنگ در فرم های مختلف رودخانه‌ای- قلوه‌سنگ- كولی (لاشه- فواره- باربر- تراشی خورده) اجراء می‌گردد.
نحوه اجرا به این جزرها به صورت زیر تقسیم‌بندی می‌گردد.
جزرهای سنگی چیده
جزرهای سنگی ریخته ریخته
1-2-1- جزرهای سنگی چیده
دیوار سنگی در این حالت از مربع هایی که روی هم قرار گرفته تشكیل شده است این مربع ها در چهار حالت مختلف بر روی هم قرار می‌گیرند.
الف- چهارضلعی های مساوی
ب- چهارضلعی های نامساوی
پ- چهارضلعی های به رج برده شده
ت- چیدمان با اشکال متفاوت و غیر همگون

الف- چهارضلعی های مساوی: زمانیست كه ارتفاع تمام رج های دیوار سنگی با اختلاف یک سانتی‌متر نسبت به ارتفاع تعیین شده سنگ ها با هم برابر باشد.
ب- چهارضلعی های نامساوی: حالتی است كه ابعاد کلیه سنگها با یکدیگر نامساوی است و گاه آنها را در حالت های افقی و عمودی یا هم جفت می کنند.
ج- چهارضلعی های به رج برده شده: ارتفاع هر رج از این دیوار برابر ارتفاع سنگ گوشه همان رج می‌باشد.
ت- چیدمان با اشکال متفاوت و غیر همگون: در این روش از هر شکل سنگ استفاده می شود. ممکن است در این روش تمام سنگ های بکار رفته یک شکل بوده یا از نظر ظاهری با یکدیگر متفاوت باشند.
2-2-1- جزرهای سنگی ریخته
در این روش با استفاده از ایجاد قالب كه می‌تواند مصالح ساختمانی مختلفی را شامل گردد (چوب- آجر و...) قالب بندی شده و فضای درون قالب با استفاده از سنگ قلوه یا لاشه و ملات اتصال‌دهنده پر می‌گردد.
روش های اتصال‌ عناصر سنگی به كار رفته در داخل جزرها به سه روش
الف)  استفاده از ملات: عمده ملات های به كار رفته در دیوار انواع ملات های ماسه‌آهك، گل آهك، گل می باشد. در این حالت معمولاً سنگها با هم در تماس نبوده و فضای بین آنها را ملات پر می‌نماید. تعیین نوع ملات استفاده شده تابع پارامترهایی شامل امكانات موجود- شرایط آب و هوایی و اقلیمی- نوع و میزان باربری دیوار- نوع سنگ به كار رفته در دیوار می‌باشد.
ب)استفاده از بست‌های فلزی: در این روش از قطعات بزرگ سنگ برش‌خورده استفاده می‌گردد كه به روش های مختلفی در کنار هم قرار گرفته و بهم محکم می شوند برای مثال می توان قرار گرفتن سنگهای پارسه (تخت جمشید) در کنار هم را ذکر کرد که بوسیله ی بست های دم چلچله ای بسیار ظریف و دقیق در کنار هم قرار گرفته اند.
پ) خشكه‌چین: دیوارهای خشكه‌چینِ سنگی، جز در موارد معمول نیست. از این نوع دیوار چینی در مواردی استفاده می شود که  دیوار  باربر نبوده و فقط وزن خود را تحمل می‌نماید. مانند (قلعه ضحاك)
3-1- جزرها با مصالح تركیبی
در موارد بسیاری به دلایل گوناگون از مصالح با خصوصیات متفاوت جهت ایجاد جزرهای باربر در كنار یكدیگر استفاده می‌شود.
- یكی از روش های استفاده از مصالح تركیبی استفاده از خشت و آجر در كنار یكدیگر می‌باشد.
در مناطقی كه به دلیل محدودیت سوخت و پخت آجر امكان فراهم آوردن آجر در وسعت زیاد وجود نداشته در قسمت هایی از جزرها كه در تماس مستقیم با زمین و محیط اطراف هستند از آجر و در قسمتهای داخلی كار از خشت جهت اجراء استفاده گردیده است.
- روش دیگر استفاده از تركیب سنگ و آجر می‌باشد كه به روش های مختلف اجراء می‌گردد. و روش تلفیقی یكی از گونه‌های رایج آن می‌باشد. در این روش ابتدا یك ردیف آجر به صورت افقی كه خط تر از كادر ایجاد می‌نماید اجرا می‌گردد و سپس روی آن یك ردیف سنگ كه مابین آنها آجر به شكل عمودی قرار دارد اجرا گردیده و این عمل تكرار می‌گردد.
- یكی دیگر از روش های استفاده از مصالح تركیبی استفاده از سنگ و خشت در كنار یكدیگر می‌باشد.
در موارد روی هم قرار گرفتن جزرها در طبقات میزان مقاومت مصالح به كار رفته در جرزها حائز اهمیت است به گونه‌ای كه جزرهای چوبی می‌توانند بر روی جزرهای آجری و سنگی و جزرهای آجری صرفاً میتوانند بر روی جزرهای سنگی قرار گیرند (مقاومت سنگ پاك تراش از آجر بیشتر است).
همانگونه كه گفته شد نیروهای وارده به جزرها عموماً به صورت فشاری می‌باشد و جزرها این نیرو را به صورت عمودی به زمین منتقل می‌نمایند به همین دلیل جزرها عموماً به صورت مربع یا مربع ‌مستطیل عمود بر سطح زمین ساخته می‌گردند و دو ضلع آنها با خط تراز زمین زاویه قائمه را تشكیل می‌دهند. در مواردی به دلیل عواملی همچون غلبه نیروی رانشی منتقل شده از سقف بر جزر این اضلاع تغییر زاویه می‌دهند و زاویه آنها از حالت قائمه خارج و حاده می‌گردد. این اتفاق می‌تواند در هر دو یا یك وجه جرزها صورت پذیرد كه به آن سر سفت شدن گویند. یكی از نمونه‌های ساخت جزر بدین صورت ارگ علیشاه تبریز می‌باشد. در دیوار مرتفع‌ (36 متری) ارگ علیشاه تبریز هر 12 متر حدود 30 سانتی‌متر (جمعاً 90 سانتی‌متر) جزر به سمت داخل سر سفت شده و از حالت شاقولی خارج گردیده است كه با قالب‌سازی این سرسفتی را از بین برده و در جداره بیرونی به صورت یك خط مهمتر به نمایش گذارده است. این عمل در این بنا به دلیل مقابله با نیروی رانش منتقل شده از سقف به جزر و ارتفاع زیاد جزر انجام شده است.

2- ستون‌ها
در لغت‌نامه دهخدا در تعریف ستون آورده شده است: « جزر استوانه‌ای شكل كه سقف و اجزاء فضا را نگه می‌دارد. » ستون‌ها به معنی جزرهایی هستند كه در برش افقی ابعاد سطح مقطع آنها نسبت به ارتفاع آن بسیار كوچك تر می‌باشد. سطح مقطع جزرها عموماً به صورت مربع، مستطیل، چند ضلعی و یا دایره می‌باشد. این عناصر نیز همانند جزرها به صورت عمودی در فضا قرار گرفته و بار سقف و اجزاء آن را به پی منتقل می‌نماید مصالحی كه ستون‌ها عموماً از آن ساخته می‌گردند سنگ، چوب، آجر و یا خشت است تعداد آماری ستون های سنگی و چوبی بیش از ستون هایی با مصالح دیگر است.
در ستون ها نیز تركیب مصالح مختلف جهت اجراء استفاده می‌گردد در ساختمان مسجد خانم در زنجان، ارتفاع ستون های سنگی یكسان به دلیل محدودیت مصالح، باهم برابر نمی‌باشد. استادكار معمار، با قراردادن سر ستون سنگی بر روی ستون‌ها در ارتفاع‌های مختلف اقدام به ساخت قلم ستون با استفاده از آجر بر سر ستون سنگی با ارتفاع كمتر نموده تا بتواند خط تراز سر ستون ها را بر یك سطح برساند. سپس اقدام به اجرای نویزها بر روی آن نموده است.
هر ستون از سه بخش شامل ته ستون- قلم ستون- سرستون تشكیل شده است. ته ستون بخشی از ستون است كه مرتبط با پی بنا بوده و نسبت به قلم ستون دارای سطح مقطع بزرگتر می‌باشد تا بتواند توزیع مناسب‌تر و گسترده‌تر قلم ستون ها همانگونه كه ذكر آن رفت با سنگ- چوب یا آجر و خشت اجراء می‌گردد قلم ستون های چوبی معمولاً یكپارچه بوده و به دلیل تبعیت از فرم درخت شكل مخروط ناقص را به خود می‌گیرد و طبق گسترده‌ای از تزئینات را با خود همراه دارد. نقاشی روی ستون چوبی، نصب آئینه، كاری حتی طلاكوبی و نقشه‌كوبی و پوشاندن سطح ستون با فلز و پارچه به عنوان جهت كشیدن گچ بر روی ستون فرم های بسیار متنوعی ایجاد گردیده است.
تمام ته‌ستون های چوبی كه مرتبط با زمین هستند سنگی بوده و میتواند در ارتفاع به صورت نمای سنگی دیده می‌شود مگر در حالتی كه ستون بر روی كرسی و در ارتفاع باشد.
ستون های سنگی معمولاً یكپارچه نبوده و یك یا چند قطعه با برشی افقی می‌باشند (تعداد قطعات آن تابعی از ارتفاع ستون است) و به وسیله فلز آهن به روش‌های مختلف یكپارچه می‌شوند.
در مقایسه با مصالح چوبی و آجری، ستون های سنگی یكپارچه به دلیل كوچك بودن سطح مقطع شان توان مانور و فرم‌پذیری كمتری در ارتباط با تویزه های آجری كه بر آنها می نشیند دارند كه به پیدایش مشكلات اجرائی در جزئیات اتصال می انجامد. ستون های سنگی فقط برای یك طبقه طراحی می‌شود، در حالی كه ستون های چوبی و آجری در طبقات هم می توانند اجرا شوند.
ته‌ستون ممكن است به صورت آشكار یا در زیر كف بنا پنهان شده باشد. سرستون بخشی از قسمت بالایی ستون است كه فرم آن تغییر یافته تا بتواند سقف و پوشش را بر روی خود جا داده و بار آن را به قلم ستون منتقل نماید. هر ستون تابعی از مواد و مصالح به كار رفته در سقف است؛ هر چه مواد تشكیل دهنده قلم ستون مقاومت فشاری بیشتری داشته باشد، تغییر فرم بیشتری در سر ستون و ته ستون به چشم می‌خورد.
ساده ترین نحوه نشستن تویزه ها بر ستون ها، به صورت راستاهای عمودبرهم است كه بیشترین تعداد آن معمولاً چهار تویزه و به شكل روبرو می باشد.
در صورتی كه گاه به علت نامنظم بودن شكل زمینی كه بنا در آن برپا می گردد و به پیروی از آن شكل نامنظم بنا در تصویر افقی، سازنده ناگزیر از نشاندن تویزه ها بر ستون با زوایایی غیر قائمه می گردد كه نمونه هایی از آن در زیر آورده شده اند.
در این حالت، استادكار معمار خود را ناگزیر از آن می بیند كه با ساخت سرستونی مناسب اسباب نشستن تویزه ها در زوایای موردنظر را بر ستون فراهم آورد.

 

 

منبع:

- جزوه سازه های سنتی دکتر تهرانی، دانشگاه شهید بهشتی 

 




طبقه بندی: فن شناسی مرمت و معماری،

تاریخ : چهارشنبه 1392/09/27 | 06:48 ب.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

مجموعه بخش هایی از سازه و خاكِ در تماس با آن كه انتقال بار بین سازه و زمین از طریق آن صورت می پذیرد، پی نام دارد. درلغت نامه دهخدا درتعریف پی آمده است، كه آنچه در زیر ستون ها از زمین كنند آن را با آهك و سنگ و جز آن استوار كنند.  پایه دیوار و بنا و زیر تراز سطح زمین.
پی به نام هایی چون بن شالوده، شالده، پای بست، پایه، بنلاد، بنیاد، قاعده، اساس، اوس، بنوره، نبوری، نبیری و بنا خوانده می شود. در زبان  ادبی نیز پی در مفاهیم مختلف موصوف به كار رفته است.
قدیمی ترین متن موجود در خصوص پی سازی و مكانیك خاك كتیبه ای است به سه زبان میخی پارسی، عیلامی و بابلی كه در شوش  به دست آمده است. در بخشی از این كتیبه آمده است كه «این كاخ كه در شوش ساختیم تزیینات از راه دور آورده شده، زمین به طرف پایین كنده شده تا در زمین به سنگ رسیدیم وقتی حفاری انجام شد با سنگریزه فشرده پر شد تا چهل ارش و در جای دیگر بیست ارش بر روی این سنگریزه كاخ ساخته شد... »

دریافت فایل کامل متن به صورت PDF-حجم فایل:0.98mb- لینک دانلود 

منبع:

- جزوه سازه های سنتی دکتر تهرانی، دانشگاه شهید بهشتی      




طبقه بندی: فن شناسی مرمت و معماری،

تعداد کل صفحات : 9 :: 1 2 3 4 5 6 7 ...

  • سامان | اخبار | خرید اینترنتی