تبلیغات
میراث زمان - مطالب میراث جهانی
تاریخ : جمعه 1392/08/17 | 11:13 ب.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

 

زیگورات چغازنبیل پیش از کاوش، منبع تصویر:http://www.khouznews.ir

در سال ١٩٣٥ میلادی هنگامی که شرکت نفت ایران و انگلیس در حوالی رود دز به حفاری‌های نفتی مشغول بود، یکی از کارمندان نیوزیلندی شرکت به نام «براون» متوجه مجموعه‌ی عظیمی شبیه تپه شد که در مکانی مرتفع قرار گرفته بود. او از آن مجموعه که در زیر خاک مدفون بود آجری کتیبه‌دار پیدا کرد. در همان زمان یک گروه باستان‌شناس در فاصله‌ی ٣٥ کیلومتری در شوش به کاوش‌های باستان‌شناسی مشغول بود. براون آن آجر را نزد گروه برد تا شاید از راز آن تپه پرده بگشایند. این‌گونه بود که حفاری‌های نفتی، نام زیگورات چغازنبیل را در اذهان زنده کرد. بعدها کاوش‌های باستان‌شناسی بین سال‌های ١٩٥١ تا ١٩٦٢ میلا‌دی توسط رومن گیرشمن (Roman Girshman) باستان‌شناس فرانسوی انجام شد که اطلاعات مفیدی را از دل خاک در مورد چغازنبیل بیرون کشید.

منبع:

- كتاب چغازنبیل به قلم  پرفسور گیرشمن، سال 1346

- وب سایت چغازنبیل

 




طبقه بندی: شناخت اماكن تاریخی، فرهنگ و تمدن ایران و جهان، میراث جهانی،

تاریخ : یکشنبه 1392/08/5 | 04:59 ب.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

موقعیت جغرافیایی
باغ شاهزاده ماهان دارای مختصات جغرافیایی30 درجه و 4 دقیقه عرض‌شمالی‌و57 درجه و 17 دقیقه طول شرقی می‌باشد.
ارتفاع این منطقه از سطح دریای آزاد 1850 متر است. با توجه به این كه باغ شاهزاده در دامنة كوه جوپار قرار گرفته است ، از ارتفاع2000 متر از سطح دریای آزاد برخوردار است. باغ شاهزاده در فاصلة 35 كیلومتری جنوب شرقی شهر كرمان و در فاصلة 6 كیلومتری شهر ماهان در مسیر جادة كرمان – بم در نزدیكی ارتفاعات جوپار بنا گردیده است.
واقع شدن منطقه در مسیر عبوری كرمان به بم  و در مسیر جاده كهن   ابریشم از عواملی است كه این محل را برای احداث یك باغ اشرافی مناسب می‌ساخته است.

• اقلیم
اختلاف فاحش درجه حرارت شب و روز از جمله مشخصات اقلیمی محدوده است. حداقل درجه حرارت در ایستگاه هواشناسی 33/13 درجه و حداكثر آن 16.25 درجه می باشد. متوسط بارندگی سالیانه 77/184 میلی متر، متوسط تبخیر سالیانه 47/17 میلی متر، متوسط رطوبت هوا 31 درصد و متوسط سالانه تابش آفتاب (متوسط تعداد ساعات آفتابی به كل ساعات تئوریك) 64/0 می باشد.
مشخصات سه باد اصلی به این قرار می باشند: باد شمالی كه در اصطلاح محلی باد پایین نامیده می شود، باد جنوبی معروف به باد بالا و باد شمال شرقی كه به باد شهداد شهرت دارد.

• دشت ماهان
در دشت دامنه شمالی كوه بلند جوپار و دامنه غربی كوه پلوار متشكل از آهك های كرتاسه قرار گرفته است. این رسوبات كرتاسه از نظر وسعت و از نظر منابع آب مهم می باشند و رسوبات فوق توسط رسوبات ضخیم دیگر پوشیده می شوند كه فاسیس آن از جنوب شرق به شمال غرب تغییر می نماید و جنس آن عمدتاً از فلیش بوده كه از لایه های آهك – مارن – ماسه سنگ – سیلیت استون و شیل تشكیل شده است. در كوه جوپار این آهك های كرتاسه توسط كنگلومرای پلیوسن و دركوه پلوا ر توسط سازندهایی از ماسه سنگ و شیل و گچ متعلق به ژوراسیك پوشیده شده است.البنه باید توجه داشته باشیم كه حركت رسوبات بادی در شمال ماهان زمین های زراعتی را تهدید می‌كند و خطراتی را به همراه می‌آورد. در نتیجه باید به روش‌هایی این رسوبات بادی تثبیت شود.
كیفیت آب در این دشت مطلوب می‌باشد و شرایط خاكی خوبی نیز دارد .باید توجه داشت كه موقعیت بررسی منابع آب دشت كرمان همراه دشت ماهان بنام دشت كرمان – ماهان توصیف می‌شود و شرایط تقریباً مشابهی دارند.

• شرایط محیطی
باغ در بستر كویر درمیان ارتفاعات جوپار و بلوار شكل گرفته است.
كوه‌های پر برف جوپار منظر زیبایی در محور اصلی باغ ارایه می‌دهند كه ویژگی خاص این منطقه می‌باشد.
قرارگیری باغ بر كوهپایه‌های جوپار، علاوه بر ارایه منظر خاص، امكان آبیاری باغ را از قنات تیگران كه از این ارتفاعات تغذیه می‌شود فراهم می‌آورد. انتخاب محل باغ شاهزاده علاوه بر موقعیت های طبیعی مساعدی كه در بر دارد می‌تواند توجهی به باغ ومقبره های تاریخی دورة صفویه واقع در 500 متری ادامه چهار باغ داشته باشد. یكی از دلایل توجیه كننده موقعیت مساعد ماهان، توجه به این نكته می‌باشد كه باغ های متعددی در ماهان وجود داشته‌اند، همان طور كه وزیری مولف جغرافیای كرمان در رابطه با ماهان چنین می‌نویسد:
“ ماهان در شرق مایل به جنوب این بلد به فاصلة هفت فرسخی واقع است، در خوشی آب و هوای معروف است، گویا پانصد باغ متجاوز در آنجا باشد،انگور و هلویش ممتاز است، سایرفواكه نیز نیكو به عمل آید.”  محور اصلی باغ 30 درجه با محور شمال – جنوب اختلاف دارد و موقعیت مناسبی را از بابت ایجاد سایه ارایه می‌دهد. بر روی این محور اصلی و در امتداد چهار باغ، سردرخانه برای ورود به باغ شكل می‌گیرد.

- منبع: مهندسین مشاور ابردشت-بهار 1382




طبقه بندی: شناخت اماكن تاریخی، كرمان شناسی، میراث جهانی، باغ ایرانی،

تاریخ : یکشنبه 1392/08/5 | 04:46 ب.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

معماری اثر
نظام معماری در رابطة تنگاتنگ با نظام فضایی و نظام هندسی باغ  می‌باشد لذا طرح معرفی معماری و تامین نیازهای لازم طرح، می بایست همه جانبه و با درك روح معماری اثر انجام پذیرد.
بناهای باغ به سه دسته تقسیم شده اند. بنای اصلی در بالاترین تخت قراردارد. بنای سردر خانه در بخش ورودی و سایر بناهای خدماتی مماس به دیوار اصلی و خارج از آن واقع شده‌اند. سطح بنای بالاخانه 487 مترمربع (به نسبت حدودی 52 به 9 پ)، سردر خانه 234 مترمربع (به نسبت حدودی 20 به 10 پ) و فاصلة این دو از یكدیگر 325 متر می‌باشد.

دیوار (حصار)باغ

1- استقرار: محدودة باغ با دیواری بلند و مركب محصور گردیده است. این دیوار با بناهایی كه در داخل آن و یا با تصرف بخشی از وسعت بیرونی باغ ایجاد شده است به موازات و عمود بر محور تقریباً جنوب غربی – شمال شرقی، باغ را از محیط خارج جدا می سازد.

2- معماری: در حصار باغ زمانی دیواری ساده زمانی برج‌های مراقبت، زمانی ورودی اصلی و یا ورودی های فرعی و همچنین بناهایی با اهمیت‌های مختلف از جمله خانة زعیم باشی‌، حمام، مقر مراقبین و انبارها یا ورودی‌های فرعی قرار گرفته‌اند. ضلع بالایی باغ را دیواری منحنی  می‌سازد. این هندسه در معماری ایران كمتر دیده شده و ظاهراً متأثر از معماری اروپایی (باروك) می‌باشد.
 بازتاب درونی این دیوار مركب، فضای باغ را به طور ساده‌ای در بر می‌گیرد و تنها سایه روشن‌های مربوط به ورودهای و پنجره‌های اتاق ها و غیره تنوع لازم را در حصار باغ بوجود ‌آورده و رابطة منطقی‌ای را با بخش‌های مختلف باغ از طریق محورهای معینی برقرار می‌سازد.
برج‌های دید بانی استوانه ای در چهار گوشه مستطیل اصلی قرار گرفته‌اند، بدین ترتیب كه در پایین در دو گوشه كاملاً نمایانند، در حالی كه در بالا به خاطر قرار گیری آنها بین این مستطیل و فضای پشت كوشك، دو استوانه دیده‌بانی بالا كمتر نمایانند. ضمناَ در پایین طوری طراحی شده كه استوانه ها بین دو دیوار تقریباً یك اندازه قرار گیرند و به خاطر عمق كمتر بدنه های جانبی، این كار با ایجاد یك دندانه كم عمق پس از اولین اتاق گوشه انجام شده است.
یك دیوار منحنی انتهای باغ را می‌بندد و ردیف درختان در این انتها، انحنای آن را تشدید می‌كند.انحنا باز هم به صورت دو انحنای ربع دایره كه یك شكل(S) تشكیل می‌دهند و دیوار پیش فضای ورودی نیز در نقطه چرخش از یكی به دیگری بدین نقطه می‌رسد، در اتصال بنای ورودی به باغ نیز استفاده شده است و به ترفندهای باروك شباهت دارد كه در تحلیل معماری سردرخانه بیشتر بدان پرداخته شده است.بلندترین حجمی كه به دیوار متصل است همین بنای ورودی دو طبقه است و سپس باروهایی كه كمی از دیوار بلندترند.

3- جزییات: گشودگی‌های اتاق های پیرامونی متشكل از ردیف قوس‌های نیم دایره‌ای كم عرض می‌باشند كه تاكید عمودی در تناسبات آنها (نسبت عرض به ارتفاع)، ظرافت بسیاری بدان ها بخشیده است. این شكاف‌ها كه در بدنه‌ها و قاب‌های بزرگ آجری قراردارند، بدون واسطه و باعمق زیاد انجام شده‌اند، به طوری كه سطح كناری گشودگی‌ها با اندود پوشانده شده است. این امر تضاد پرو خالی را به حداكثر رسانده است و فقدان تزیینات نیز به این امر كمك كرده است.سطوح دیوار در مكان‌هایی كه اتاق وجود ندارد از اندود كاه‌گل پوشانده شده است.
از طرف خارج، حركت‌های نرم و پلاستیك كاه‌گلی، هندسة مستطیلی داخلی را به طبیعت اطراف مرتبط می‌كند.
 در طراحی، اصل قرارگیری اتاق‌ها در پشت دیوار پیرامونی برای ایجاد فضا‌های جدید مورد نیاز به كار گرفته شده است.

رابطه محورها و بناها
محورهای باغ نسبت به اهمیت عملكرد بناها یا اتاق‌ها اهمیت متفاوتی می‌یابند. اهمیت محور اصلی و رابطة آن با سردرخانه و بالا خانه را در جای دیگری مورد توجه قرار داده‌ایم. محورهای عرضی كه در حال حاضر مفروش نبوده و مورد استفاده قرار نمی‌گیرند، در فواصل نسبتاً یكسان قرار می‌گرفته‌اند و اهمیت آنها نسبت به قرار گیری دیوار یا فضای داخلی درانتهای آنها تغییر می‌كند. روشن است كه تعداد محورهای عرضی كه منتج از فاصلة كرت‌ها و اختلاف سطح آنها می‌باشد، رابطة مشخصی با محور اصلی دارد و با آبشره‌هایی كه بوجود می‌آید در تناسب می‌باشد.
در طراحی یكی از اقدامات اصلی احیای این محورهای عرضی است.

- منبع: مهندسین مشاور ابردشت-بهار 1382




طبقه بندی: شناخت اماكن تاریخی، كرمان شناسی، میراث جهانی، باغ ایرانی،

تاریخ : سه شنبه 1392/07/30 | 11:42 ب.ظ | نویسنده : پیمان سلیمانی روزبهانی

كنفرانس عمومی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد كه از این پس یونسكو خوانده می‌شود، در سی و دومین نشست خود كه از تاریخ 29 سپتامبر تا 17 اكتبر 2003 در پاریس برگزار شد،با اشاره به اسناد بین‌المللی موجود در مورد حقوق بشر، به ویژه اعلامیه‌ جهانی حقوق بشر (1948)، پیمان بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (1966) و پیمان بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (1966)،با توجه به اهمیت میراث فرهنگی ناملموس به عنوان انگیزه‌ اصلی تنوع فرهنگی و ضامن توسعه پایدار به طوری كه در توصیه‌نامه 1989 یونسكو در مورد حراست از فرهنگ سنتی و فولكلور، اعلامیه‌ جهانی یونسكو در مورد تنوع فرهنگی (2001) و اعلامیه‌ استانبول (2002) مصوب سومین میز گرد وزیران فرهنگ بر آن تاكید شده است،با عنایت به وابستگی متقابل ریشه‌دار میان میراث فرهنگی ناملموس و میراث فرهنگی و طبیعی ملموس،با اذعان به این كه دو جریان جهانی‌شدن و تغییر شكل اجتماعی، همراه با شرایطی كه این دو پدیده برای گفت‌وگوی دائمی جوامع ایجاد می‌كند، همانند پدیده‌ عدم بردباری موجب افزایش تهدید‌های مهلكی چون زوال، كم‌رنگ شدن و تخریب میراث فرهنگی ناملموس می‌شود و این امر به خصوص به دلیل فقدان منابع لازم برای حراست از این میراث رخ می‌دهد.
با آگاهی از گرایش جهانی و حساسیت مشترك نسبت به حراست از میراث فرهنگی ناملموس بشر،با تایید این كه جوامع، به‌ویژه جوامع بومی، گروه‌ها و (در برخی موارد) افراد نقش مهمی در تولید، حراست، نگهداری و بازآفرینی ناملموس ایفا كرده‌اند و بدین ترتیب به غنای تنوع فرهنگی و خلاقیت بشری كمك می‌كنند.
با توجه به تاثیر عمیق فعالیت‌های یونسكو در ایجاد اسناد حاوی قواعد حمایت از میراث فرهنگی به خصوص كنوانسیون حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان (1972)،با توجه بیشتر به این كه هنوز یك سند چندجانبه الزام‌آور در مورد حراست از میراث فرهنگی ناملموس وجود ندارد.
با عنایت به این كه لازم است توافقات بین‌المللی، توصیه‌نامه‌ها و قطعنامه‌های فعلی مربوط به میراث فرهنگی و طبیعی قویا به وسیله‌ مواد و پیش‌بینی‌های قانونی جدید مربوط به میراث فرهنگی ناملموس غنی و تكمیل شود.
نظر به این كه لازم است به خصوص نسل‌های جوان‌تر از اهمیت میراث فرهنگی ناملموس و حراست از آن بیشتر آگاه شوند،با توجه به این كه شایسته است جامعه‌ بین‌الملل با مدد گرفتن از روحیه‌ همكاری و كمك متقابل همراه با كشورهای متعاهد در امر حراست از این میراث فرهنگی مشاركت كند،با یادآوری برنامه‌های یونسكو در خصوص میراث فرهنگی ناملموس، به‌ویژه اعلامیه شاهكارهای میراث شفاهی و ناملموس بشر،با توجه به نقش ارزنده میراث فرهنگی ناملموس به عنوان یكی از عوامل نزدیك‌تر كردن انسان‌ها به یكدیگر و تضمین تبادل و درك متقابل در میان آنها،
كنوانسیون ذیل را در روز 17 اكتبر سال 2003 تصویب می‌كند:
فصل اول ـ مواد عمومی

ماده‌ 1 ـ مقاصد كنوانسیون
مقاصد این كنوانسیون عبارت است از:
الف ـ حراست از میراث فرهنگی ناملموس،
ب ـ تضمین احترام به میراث فرهنگی ناملموس جوامع، گروه‌ها و افراد ذی‌ربط،
پ ـ ارتقای آگاهی محلی، ملی و بین‌المللی از اهمیت میراث فرهنگی ناملموس و تضمین درك و قدردانی متقابل از آن،
ت ـ تدارك همكاری و كمك بین‌المللی،
ماده‌ 2 ـ تعاریف
از نظر این كنوانسیون؛
1 ـ عبارت میراث فرهنگی ناملموس به معنای اقدام‌ها، نمایش‌ها، ابرازها، دانش، مهارت‌ها ـ و نیز وسایل، اشیا، مصنوعات دستی و فضاهای فرهنگی مرتبط با آنهاست كه جوامع، گروه‌ها و در برخی موارد افراد، آنها را به عنوان بخشی از میراث فرهنگی خود می‌شناسند. این میراث فرهنگی ناملموس كه از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود، مدام توسط جوامع و گروه‌ها در پاسخ به محیط، طبیعت و تاریخ آن‌ها مجددا خلق می‌شود و حس هویت و استمرار را بر ایشان به ارمغان می آورد و بدین ترتیب احترام به تنوع فرهنگی و خلاقیت بشری را ترویج می‌كند. در این كنوانسیون، فقط به آن قسم میراث فرهنگی ناملموس توجه می‌شود كه با اسناد بین‌المللی حقوق بشر، و نیز با ضرورت احترام متقابل میان جوامع، گروه‌ها و افراد و لزوم توسعه‌ پایدار منطبق باشد.
2 ـ میراث فرهنگی ناملموس، آن‌گونه كه در بند 1 فوق تعریف شد، در میان سایر چیزها، در عرصه‌های ذیل نمودار می‌شود:
الف ـ سنت‌ها و ابرازهای شفاهی شامل زبان كه محلی برای میراث فرهنگی ناملموس به شمار می‌رود.
ب ـ هنرهای نمایشی
پ ـ اقدامات اجتماعی، آیین‌ها و جشنواره‌ها
ت ـ دانش و اقدام‌های مربوط به طبیعت و كیهان
ث ـ مهارت در هنرهای دستی سنتی
3 ـ واژه ”حراست” به معنای اقدام‌های با هدف تضمین دوام میراث فرهنگی ناملموس شامل شناسایی، مستندسازی، تحقیق، حفظ وضع موجود، حمایت، ترویح، ارتقا، انتقال، به خصوص از طریق آموزش رسمی و غیر رسمی و نیز احیای جنبه‌های مختلف این میراث است.
4 ـ كشورهای متعاهد عبارت است از كشورهایی كه نسبت به این كنوانسیون متعهد شده‌اند و این كنوانسیون در آن كشورها لازم‌الاجرا است.
5 ـ این كنوانسیون عبارت MUTATIS MUTANDIS را در مورد سرزمین‌های مورد اشاره در ماده‌ 33 این كنوانسیون به كار می‌برد كه مطابق شرایط مقرر در همان ماده، متعاهد این كنوانسیون می‌شوند. عبارت كشورهای متعاهد نیز اشاره به این سرزمین‌ها دارد.
ماده‌ 3 - ارتباط با سایر اسناد بین‌المللی
هیچ چیز در این كنوانسیون را نمی‌توان به دو شكل ذیل تعبیر كرد:
الف ـ تغییر وضعیت یا كاهش سطح حمایت مورد نظر در كنوانسیون 1972 راجع به حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان از اموال میراث جهانی كه با یك مورد میراث فرهنگی ناملموس ارتباط مستقیم دارد.
ب ـ تاثیرگذاری بر حقوق و تعهدات كشورهای عضو این كنوانسیون به هرگونه سند بین‌المللی مربوط به حقوق مالكیت فكری یا استفاده از ذخایر زیست‌محیطی و اكولوژیكی.
فصل دوم ـ تشكیلات كنوانسیون
ماده‌ 4 ـ مجمع عمومی كشورهای متعاهد
1 ـ بدین وسیله مجمع عمومی كشورهای متعاهد تشكیل می‌شود كه از این پس مجمع عمومی خوانده می‌شود. مجمع عمومی هیئت حاكمهی این كنوانسیون است.
2 ـ مجمع عمومی باید هر دو سال یك بار یك جلسهی عادی تشكیل دهد. این مجمع می‌تواند در صورت تصمیم خود یا تقاضای كمیته‌ بین‌الدول حراست از میراث فرهنگی ناملموس و یا درخواست حداقل یك سوم كشورهای متعاهد جلسهی فوق‌العاده تشكیل دهد.
3 ـ مجمع عمومی باید آیین‌نامه‌ داخلی خود را تصویب كند.
ماده‌ 5 ـ كمیته‌ بین‌الدول حراست از میراث فرهنگی ناملموس
1 ـ بدین وسیله كمیته‌ بین‌الدول حراست از میراث فرهنگی ناملموس در قالب یونسكو تشكیل و از این پس كمیته خوانده می‌شود. این كمیته متشكل از نمایندگان 18 كشور متعاهد می‌باشد كه این كشورها به محض لازم‌الاجرا شدن این كنوانسیون ـ طبق ماده‌ 34 توسط كشورهای متعاهد و در نشست مجمع عمومی انتخاب می‌شوند.
2 ـ به محض این كه تعداد كشورهای متعاهد كنوانسیون به 50 رسید، تعداد كشورهای عضو كمیته به 24 كشور افزایش خواهد یافت.
ماده‌ 6 ـ انتخابات و دوره‌های عضویت كشورهای عضو كمیته
1 ـ انتخاب كشورهای عضو كمیته باید تابع اصول نمایندگی جغرافیایی و نوبت‌بندی یكسان باشد.
2 ـ كشورهای متعاهد، كنوانسیون كشورهای عضو كمیته را در نشست مجمع عمومی برای یك دوره‌ 4-ساله انتخاب می‌كنند.
3 ـ در هر حال، دوره‌ عضویت نیمی از كشورهای عضو كمیته كه در نخستین انتخابات برگزیده شده‌اند، محدود به دو سال است. این كشورها باید در نخستین انتخابات به قید قرعه برگزیده شوند.
4 ـ مجمع عمومی باید هر دو سال یك بار نیمی از كشورهای عضو كمیته را تجدید كند.
5 ـ همچنین باید كشورهای عضو را به تعداد كرسی‌های خالی انتخاب كند.
6 ـ یك كشور عضو كمیته نمی‌تواند برای دو دوره‌ متوالی انتخاب شود.
7 ـ كشورهای عضو كمیته باید نمایندگان خود را از میان افراد ذی‌صلاح و ماهر در عرصه‌های گوناگون میراث فرهنگی ناملموس برگزینند.
ماده‌ 7 ـ وظایف كمیته
وظایف كمیته‌ بدون نقض سایر امتیازات ویژه‌ای كه به موجب این كنوانسیون بدان اعطا شده است، عبارت است از:
الف ـ ترویج اهداف كنوانسیون و ترغیب و نظارت مستمر بر اجرای آنها
ب ـ راهنمایی در مورد بهترین اقدام‌ها و ارایه‌ توصیه‌هایی در زمینه‌ امور مربوط به حراست از میراث فرهنگی ناملموس
پ ـ تهیه‌ پیش‌نویس طرح استفاده از ذخایر صندوق و تقدیم آن به مجمع عمومی برای تصویب طبق ماده‌ 25
ت ـ جست‌وجو برای یافتن وسایل و روش‌های افزایش ذخایر صندوق و اتخاذ اقدامات لازم بدین منظور طبق ماده‌ 25
ث ـ تهیه‌ دستورهای عملی برای اجرای این كنوانسیون و تقدیم آن به مجمع عمومی برای تصویب،
ج ـ بررسی گزارش‌های تقدیم‌شده از سوی كشورهای متعاهد ـ طبق ماده‌ 29 ـ و خلاصه‌كردن آنها برای ارائه به مجمع عمومی
چ ـ بررسی تقاضاهای مربوط به بندهای ذیل كه از سوی كشورهای متعاهد تقدیم می‌شود و اتخاذ تصمیم در مورد آنها مطابق با معیار انتخاب هدف كه توسط كمیته تعیین شده و مجمع عمومی آن را به تصویب رسانده است.
1 ـ ثبت در فهرست‌ها و پیشنهادهای مذكور در مواد 16 و 17 و 18
2 ـ اعطای كمك بین‌المللی مذكور در ماده‌ 22
ماده‌ 8 ـ روش‌های كار كمیته
1ـ كمیته در مقابل مجمع عمومی، پاسخگوست و باید در مورد تمام اقدام‌ها و تصمیم‌های خود به آن گزارش بدهد.
2 ـ كمیته باید آیین‌نامه‌ داخلی خود را با رای اكثریت دو سوم اعضای خود به تصویب رساند.
3 ـ كمیته می‌تواند هرگاه لازم تشخیص بدهد، به طور موقت برای موارد خاص مربوط به وظایف خود هیئت‌های مشورتی تشكیل دهد.
4 ـ كمیته می‌تواند از هیئت‌های عمومی یا خصوصی و نیز افراد خصوصی ذی‌صلاح در عرصه‌های گوناگون میراث فرهنگی ناملموس برای شركت خود دعوت به عمل آورد و با آنها در مورد موضوع‌های خاص مشورت كند.
ماده‌ 9 ـ به رسمیت‌شناختن سازمان‌های مشورتی
1 ـ كمیته باید در مورد به رسمیت‌شناختن سازمان‌های غیر دولتی دارای صلاحیت مورد تایید در عرصه‌ میراث فرهنگی ناملموس به عنوان یك مرجع مشورتی برای خود، به مجمع عمومی پیشنهاد بدهد.
2 ـ كمیته باید معیار به رسمیت‌شناختن فوق‌الذكر و چگونگی آن را نیز به مجمع عمومی پیشنهاد كند.
ماده 10 ـ دبیرخانه
1 ـ كمیته باید از كمك دبیرخانه یونسكو بهره‌مند شود.
2 ـ دبیرخانه باید مستندات مجمع عمومی و كمیته و نیز پیش‌نویس دستور كار جلسات آن‌ا را تهیه و اجرای تصمیمات آنها را تامین كند.
فصل سوم ـ حراست از میراث فرهنگی ناملموس در سطح ملی
ماده‌ 11 ـ نقش كشورهای متعاهد
هر كشور متعاهد باید:
الف ـ اقدام‌های لازم را برای تضمین حراست از میراث فرهنگی ناملموس موجود در سرزمین‌های تحت حاكمیت خود اتخاذ كند.
ب ـ در میان اقدام‌های حراستی مذكور در بند 3 ماده‌ 2، عناصر گوناگون میراث فرهنگی ناملموس موجود در سرزمین‌های تحت حاكمیت خود را با مشاركت جوامع، گروه‌ها و سازمان‌های غیر دولتی ذی‌ربط شناسایی و تعریف كند.
ماده 12 ـ فهرست‌ها
1 ـ به منظور تضمین شناسایی با هدف حراست، هر كشور متعاهد باید به شیوه‌ای منطبق با وضعیت خود، یك یا چند فهرست از میراث فرهنگی ناملموس موجود را در سرزمین‌های تحت حاكمیت خود تهیه كند. این فهرست‌ها باید به طور منظم به‌روز شود.
2 ـ هر كشور متعاهد باید هنگام تقدیم گزارش دوره‌ای خود به كمیته ـ مذكور در ماده‌ 29 ـ اطلاعات مرتبط با این فهرست‌ها را نیز ارائه كند.
ماده‌ 13 ـ سایر اقدام‌های مربوط به حراست
هر كشور متعاهد باید به منظور تامین حراست، توسعه و ترویج میراث فرهنگی ناملموس موجود در سرزمین‌های تحت حاكمیت خود تلاش كند:
الف ـ یك سیاست عمومی با هدف ترویج كاركرد میراث فرهنگی ناملموس در جامعه و لحاظ امر حراست از این میراث در برنامه‌ریزی‌های خود اتخاذ كند.
ب ـ یك یا چند هیئت ذی‌صلاح برای حراست از میراث فرهنگی ناملموس موجود در سرزمین‌های خود را معرفی كند و یا تشكیل دهد.
پ ـ مطالعات علمی، فنی و هنری و نیز روش‌های تحقیق را با قصد حراست مؤثر از میراث فرهنگی ناملموس به‌ویژه میراث فرهنگی ناملموس در معرض خطر را ترویج و مساعدت كند،
ت ـ اقدامات حقوقی، فنی، اجرایی و مالی را با اهداف ذیل اتخاذ كند:
1 ـ مساعدت در زمینهی ایجاد یا تقویت موسساتی برای آموزش مدیریت میراث فرهنگی ناملموس و انتقال آن میراث از طریق نشست‌ها، بحث و تبادل نظر و فضاهایی كه برای اجرا یا ابراز آن میراث طراحی شده‌اند،
2 ـ تدارك دسترسی به میراث فرهنگی ناملموس با رعایت اقدام‌های مرسوم حاكم بر دسترسی به جنبه‌های خاص این میراث
3 ـ تاسیس مؤسسات مستندسازی میراث فرهنگی ناملموس و تسهیل دسترسی به آن‌.
ماده‌ 14 ـ آموزش، افزایش آگاهی و ظرفیت‌سازی
هر كشور عضو باید با استفاده از تمام وسایل مقتضی تلاش كند تا
الف ـ شناخت، احترام و ارتقای میراث فرهنگی ناملموس را در جامعه و به خصوص از طرق ذیل تامین كند:
1 ـ برنامه‌های مربوط به آموزش، افزایش آگاهی و اطلاع رسانی جهت عموم مردم و به خصوص جوانان
2 ـ برنامه‌های خاص آموزشی و تربیتی در جوامع و گروه‌های ذی‌ربط،
3 ـ فعالیت‌های مربوط به ظرفیت‌سازی برای حراست از میراث فرهنگی ناملموس به‌ویژه مدیریت و تحقیق علمی، و ...
4 ـ روش‌های غیررسمی انتقال دانش
ب ـ عموم مردم را از خطرات پیش روی این میراث، و نیز اقدام‌هایی كه در قالب این كنوانسیون انجام می‌شود آگاه نگه دارد.
ج ـ آموزش برای حمایت از فضاهای طبیعی و اماكن یادبودی كه وجودشان برای ابراز میراث فرهنگی ناملموس لازم است ترویج كند.
ماده‌ 15 ـ مشاركت جوامع، گروه‌ها و افراد
هر كشور متعاهد باید در چهارچوب فعالیت‌های حراست از میراث فرهنگی ناملموس خود تلاش كند مشاركت جوامع، گروه‌ها و در برخی موارد افرادی را كه میراث ناملموس را خلق، نگهداری و منتقل می‌كنند در وسیع‌ترین حد ممكن تضمین كند و آنها را فعالانه در مدیریت این میراث دخالت دهد.
فصل چهارم ـ حراست از میراث فرهنگی ناملموس در سطح بین‌المللی
ماده‌ 16 ـ فهرست نمونه میراث فرهنگی ناملموس بشر
1 ـ كمیته باید برای تضمین نمایان‌تر شدن میراث فرهنگی ناملموس و آگاهی از اهمیت آن و ترغیب گفت‌وگو با رعایت تنوع فرهنگی، بر اساس پیشنهاد كشورهای متعاهد ذی‌ربط، یك فهرست نمونه از میراث فرهنگی ناملموس بشر ایجاد، به‌روز نگه دارد و منتشر كند.
2 ـ كمیته باید معیار ایجاد، به‌روز كردن و انتشار فهرست نمونه را تنظیم و مجمع عمومی آن را تصویب كند.
ماده‌ 17 ـ فهرست میراث فرهنگی ناملموس نیازمند حراست فوری
1 ـ كمیته باید با قصد اتخاذ اقدام‌های حراستی مناسب، فهرست میراث فرهنگی ناملموس نیازمند حراست فوری را ایجاد كند، به‌روز نگه دارد و منتشر كند و میراث مورد نظر را با درخواست كشورهای متعاهد ذی‌ربط در این فهرست ثبت كند.
2 ـ لازم است كمیته معیار ایجاد، به روز كردن و انتشار فهرست مورد نظر را تنظیم و مجمع عمومی آن را تصویب كند.
3 ـ در مواقعی كه فوریت فوق‌العاده وجود دارد ـ كه البته معیار واقعی آن باید از سوی كمیته پیشنهاد و توسط مجمع عمومی به تصویب برسد ـ كمیته می‌تواند با مشورت كشور متعاهد ذی‌ربط هر مورد میراث مربوط را در فهرست مذكور در بند 1 این ماده به ثبت رساند.
ماده‌ 18 ـ برنامه‌ها، طرح‌ها و فعالیت‌های حراست از میراث فرهنگی ناملموس
1 ـ كمیته باید بر اساس پیشنهادهای تقدیم‌شده از سوی كشورهای متعاهد و طبق معیاری كه توسط كمیته تعیین شده و به وسیله‌ مجمع عمومی به تصویب رسیده است، در دوره‌های معین، آن دسته از برنامه‌ها، طرح‌ها و فعالیت‌های منطقه‌ای و نیمه منطقه‌ای مربوط به حراست از این میراث كه به نظر می‌رسد اصول و اهداف این كنوانسیون را به بهترین وجه ممكن منعكس ساخته و منطبق با نیازهای مختص كشورهای در حال توسعه است انتخاب و ترویج كند.
2 ـ بدین منظور كمیته باید درخواست‌های كمك بین‌المللی كشورهای متعاهد برای تهیه‌ این پیشنهادات را دریافت، بررسی و تصویب كند.
3 ـ كمیته باید در اجرای این طرح‌ها، برنامه‌ها و فعالیت‌ها از طریق نشر بهترین اقدام‌های با استفاده از روش‌هایی كه خود تعیین می‌كند همراهی نماید.
فصل پنجم ـ همكاری و كمك بین‌الملل
ماده‌ 19 ـ همكاری
1 ـ از نظر این كنوانسیون، همكاری بین‌المللی ـ در میان سایر چیزها ـ شامل تبادل اطلاعات و تجربه، ابتكارهای مشترك و ایجاد مكانیسم كمك به كشورهای متعاهد در تلاش آن‌ها برای حراست از میراث فرهنگی ناملموس است.
2 ـ كشورهای متعاهد بدون ایراد خدشه نسبت به قانون‌گذاری ملی و قوانین ملی و قوانین و اقدام‌های عرف خود، می‌پذیرند كه حراست از میراث فرهنگی ناملموس مورد توجه و علاقه كلی بشریت است و لذا متعهد می‌شوند در سطوح دو جانبه، نیمه منطقه‌ای، منطقه ای و بین‌المللی با یكدیگر همكاری كنند.
ماده‌ 20 ـ مقاصد كمك بین‌المللی
كمك بین‌المللی را می‌توان با مقاصد ذیل اعطا كرد:
الف ـ حراست از میراث ثبت‌شده در فهرست میراث فرهنگی نیازمند حراست فوری
ب ـ تهیه‌ فهرست‌های مذكور در مواد 11 و 12
پ ـ تقویت برنامه‌ها، طرح‌ها و فعالیت‌های انجام شده در سطوح ملی، نیمه منطقه‌ای و منطقه‌ای با هدف حراست از میراث فرهنگی ناملموس
ت ـ هر مقصود دیگری كه كمیته لازم تشخیص بدهد.
ماده‌21 ـ اشكال كمك بین‌المللی
كمك كه از سوی كمیته به یك كشور متعاهد اعطا می‌شود، باید طبق دستورهای عملی تهیه شده، موضوع ماده 7 و با توافق مذكور در ماده‌ی 24 بوده و می‌تواند به اشكال ذیل باشد:
الف ـ مطالعات مربوط به جنبه‌های گوناگون حراست
ب ـ تامین كارشناسان و شاغلان در حرفه‌های مربوط
پ ـ آموزش همهی كاركنان لازم
ت ـ استانداردسازی و سایر اقدام‌ها
ث ـ ایجاد و عملی‌كردن زیرساخت‌ها
ج ـ تامین تجهیزات و دانش مربوط،
چ ـ سایر اشكال كمك مالی و فنی (در صورت اقتضا) از جمله اعطای وام‌های كم‌بهره و هدایا
ماده‌22 ـ شرایط حاكم بر كمك بین‌المللی
1 ـ كمیته باید روال بررسی تقاضاهای دریافت كمك بین‌المللی را اتخاذ كند و اطلاعاتی كه لازم است همراه با این تقاضاها ارائه شود، ازجمله اقدام‌های قابل پیش‌بینی آتی، مصاحبه‌های لازم همراه با برآورد هزینه آنها را مشخص كند.
2 ـ كمیته باید بررسی تقاضاهای كمك در مواقع اضطراری را در اولویت قرار دهد.
3 ـ كمیته باید برای این كه یك تصمیم برسد مطالعات و مشورت‌هایی را كه لازم تشخیص می‌دهد انجام دهد.
ماده‌ 23 ـ تقاضای كمك بین‌المللی
1 ـ هر كشور متعاهد می‌تواند درخواست دریافت كمك بین‌المللی مربوط به حراست از میراث فرهنگی ناملموس موجود در سرزمین خود را به كمیته تقدیم كند.
2 ـ دو یا چند كشور متعاهد می‌توانند درخواست‌های خود را به طور مشترك به كمیته ارائه دهند.
3 ـ لازم است اطلاعات قیدشده در بند 1 ماده‌ 22 و اسناد لازم نیز همراه با درخواست ارائه شود.
ماده‌ 24 ـ نقش كشورهای متعاهد ذی‌نفع
1 ـ طبق مفاد این كنوانسیون، كمك بین‌المللی اعطا شده باید با توافق حاصله میان كشور متعاهد ذی‌نفع و كمیته تنظیم شود.
2 ـ به عنوان یك قاعدهی كلی كشور متعاهد ذی‌نفع باید با توجه به محدودیت‌های منابع خود، در هزینه‌ اقدام‌های حراستی كه به خاطر آن كمك بین‌المللی ارایه شود مشاركت كند.
3 ـ كشور متعاهد ذی‌نفع باید به كمیته در مورد نحوهی استفاده از كمك اعطاشده برای حراست از میراث فرهنگی ناملموس خود گزارش بدهد.
فصل ششم ـ صندوق میراث فرهنگی ناملموس
ماده 25 ـ ماهیت و ذخایر صندوق
1 ـ بدینوسیله صندوق حراست از میراث فرهنگی ناملموس تشكیل و از این پس صندوق خوانده می‌شود.
2 ـ صندوق شامل صندوق‌های امانی است كه مطابق قواعد مالی یونسكو تشكیل می‌شود.
3 ـ ذخایر صندوق شامل موارد ذیل است:
الف ـ سهمیه‌های ارائه شده از جانب كشورهای متعاهد
ب ـ وجوهی كه كنفرانس عمومی یونسكو بدین منظور اختصاص می‌دهد.
پ ـ كمك‌ها، هدایا یا وصیت‌هایی كه توسط:
اول ـ سایر كشورها
دوم ـ سازمان‌ها و برنامه‌های تحت پوشش سازمان ملل متحد به خصوص "برنامه‌ توسعه‌ی ملل متحد" و نیز سایر سازمان‌های بین‌المللی
3 ـ تشكل‌های عمومی یا خصوصی یا افراد
ت ـ هر گونه نفع حاصله از ذخایر صندوق
ث ـ عواید حاصله از برنامه‌هایی چون نمایش مجموعه‌ها و غیره كه به نفع صندوق برگزار می‌شود،
ج ـ سایر ذخایری كه طبق قواعد و مقررات صندوق ـ كه توسط كمیته طراحی می‌شود ـ مجاز شناخته شده است.
4 ـ كمیته می‌تواند كمك‌های مالی و سایر اشكال كمك برای مقاصد عمومی و اختصاصی مربوط به طرح‌های خاص را مشروط بر این كه طرح‌های مورد نظر را تصویب كرده باشد،
5 ـ تحت هیچ شرایط سیاسی، اقتصادی و غیره كه منطبق با اهداف این كنوانسیون نباشد، نمی‌توان به صندوق كمك مالی كرد.
ماده‌ 26 ـ كمك‌های كشورهای متعاهد به صندوق
1 ـ كشورهای متعاهد این كنوانسیون تعهد می‌كنند، صرف نظر از هر گونه كمك دیگر، حداقل هر دو سال یك بار مبلغی را به عنوان سهمیه‌ خود به صندوق بپردازند. میزان این سهمیه به صورت درصد ثابت و مناسب برای تمام كشورها است و توسط مجمع عمومی تعیین می‌شود. این تصمیم مجمع عمومی باید توسط اكثریت كشورهای متعاهد حاضر و رای‌دهنده‌ای كه اعلام مذكور در بند 2 این ماده را انجام نداده‌اند، اتخاذ شود. سهمیه كشور متعاهد به هیچ عنوان نباید بیشتر از یك درصد سهمیه آن در بودجه منظم یونسكو باشد.
2 ـ به هر حال، هر كشور مورد نظر در مادهی 32 یا مادهی 33 این كنوانسیون می‌تواند در زمان تودیع اسناد تصویب، پذیرش یا الحاق اعلام كند كه مقید به مفاد بند 1 این ماده نیست.
3 ـ هر كشور متعاهد این كنوانسیون كه اعلام مورد نظر در بند 2 این ماده را صورت داده است باید دبیركل یونسكو را از انصراف خود نسبت به اعلام مورد نظر مطلع سازد. در هر حال انصراف از این اعلام، نباید تا تاریخ افتتاح مجمع عمومی آتی بر سهمیه آن كشور اثر بگذارد.
4 ـ برای این كه كمیته قادر به طراحی موثر عملیات خود شود، كشورهای متعاهد این كنوانسیون كه اعلام مذكور در بند 2 این ماده را صورت داده‌اند، باید به طور منظم و حداقل هر دو سال یك بار مبلغی را كه حتی‌الامكان نزدیك به میزان سهمیه‌هایی است كه در صورت تعهد آن‌ها به مفاد بند 1 این ماده می‌بایست می‌پرداختند بپردازند.
5 ـ هر كشور متعاهد این كنوانسیون كه سهمیهی اجباری یا اختیاری خود برای سال جاری یا یك سال قبل را نپرداخته است، شایسته عضویت در كمیته نیست، این ماده در مورد انتخابات اول اجرا نمی‌شود. دوره‌ ماموریت هر كشور مورد نظر در این ماده كه از قبل عضو كمیته بوده است، باید در زمان انتخابات مورد نظر در ماده‌ 6 این كنوانسیون به پایان رسد.
ماده 27 ـ كمك‌های اختیاری اضافی به صندوق
كشورهای متعاهد كه مایلند علاوه بر سهمیه‌ مذكور در ماده‌ی 26، كمك‌های اختیاری به صندوق كنند باید در اسرع زمان ممكن، كمیته را از تصمیم خود مطلع كنند تا كمیته بتواند برنامه‌ عملیات منطبق با آن را طراحی كند.
ماده‌ 28 ـ سایر فعالیت‌های مربوط به افزایش بودجه صندوق
كشورهای متعاهد باید تا حد امكان از فعالیت‌های بین‌المللی كه در راستای افزایش موجودی صندوق تحت نظارت یونسكو سازماندهی می‌شود حمایت كنند.
فصل هفتم ـ گزارش‌ها
ماده‌ 29 ـ گزارش‌های كشورهای متعاهد
كشورهای متعاهد باید با توجه به اشكال و نوبت‌بندی از پیش تعیین‌شده توسط كمیته در مورد همه‌ اقدامات قانون‌گذاری، اصلاح و غیره كه برای اجرای این كنوانسیون اتخاذ كرده‌اند به كمیته گزارش بدهند.
ماده‌ 30 ـ گزارش‌ها توسط كمیته
1 ـ كمیته باید گزارشی مبتنی بر فعالیت‌های خود و گزارش‌های كشورهای متعاهد ـ مورد نظر در ماده‌ 29 ـ را تهیه و در نشست‌های مجمع عمومی به آن تقدیم كند.
2 ـ این گزارش باید به ملاحظه كنفرانس عمومی یونسكو رسانده شود.
فصل هشتم ـ ماده انتقالی
ماده‌ 31 ـ ارتباط با اعلامیه‌ی شاهكارهای میراث فرهنگی شفاهی و ناملموس بشر
1 ـ كمیته باید مواردی را كه قبل از لازم الاجرا شدن این كنوانسیون شاهكارهای میراث فرهنگی شفاهی و ناملموس بشر اعلام شده‌اند را در فهرست نمونه‌ی میراث فرهنگی ناملموس بشر بگنجاند.
2 ـ اقدام مذكور در بند 1 به هیچ عنوان نباید بدون توجه به معیار مربوط به ثبت موارد آتی كه توسط كمیته و مطابق بند 2 ماده 16 ایجاد خواهد شد صورت گیرد.
3 ـ پس از لازم‌الاجرا شدن این كنوانسیون، اعلام دیگری مجاز نخواهد بود.
فصل نهم ـ مواد نهایی
ماده 32 ـ تصویب و پذیرش یا قبولی
1 ـ این كنوانسیون باید مورد تصویب، پذیرش یا قبولی كشورهای عضو یونسكو و مطابق با تشریفات قانونی مخصوص آنها قرار گیرد.
2 ـ اسناد تصویب، پذیرش یا قبولی كنوانسیون باید نزد دبیركل یونسكو تودیع شود.
ماده‌ 33 ـ الحاق
1 ـ همهی كشورهای غیر عضو یونسكو كه كنفرانس عمومی یونسكو آنها را به الحاق به این كنوانسیون دعوت كرده است باید بتوانند به این كنوانسیون ملحق شوند.
2 ـ این كنفرانس باید همچنین برای الحاق سرزمین‌هایی كه از خود مختاری داخلی كه سازمان ملل نیز آن را به رسمیت شناخته است برخوردارند؛ اما استقلال كامل مذكور در قطعنامه 1514 (پانزدهم) مجمع عمومی را دارا نیستند و در مورد مسائل تحت پوشش این كنوانسیون صلاحیت دارند، ازجمله صلاحیت ورود به عهدنامه‌ها بر حسب اینگونه موضوعات مفتوح باشد.
3 ـ سند الحاق باید نزد دبیركل یونسكو تودیع شود.
ماده‌ 34 ـ لازم‌الاجرا شدن كنوانسیون
این كنوانسیون باید سه ماه پس از تاریخ تودیع سی‌امین سند تصویب، پذیرش، یا الحاق البته فقط در مورد آن دسته از كشورهایی كه اسناد مربوطه تصویب، پذیرش یا الحاق را در آن تاریخ یا قبل از آن تودیع كرده‌اند لازم‌الاجرا شود.
ماده 35 ـ سیستم‌های فدرال یا غیرمتمركز
مواد ذیل باید در مورد آن دسته از كشورهای متعاهد كه سیستم قانون اساسی فدرال یا غیرمتمركز دارند اعمال شود:
الف ـ با توجه به مفاد این كنوانسیون، كه اجرای آن تحت حاكمیت حوزه قضایی فدرال یا قدرت قانون‌گذاری مركزی قرار می‌گیرد، تعهدات دولت فدرال یا مركزی همان است كه در مورد كشورهای متعاهد غیرفدرال صادق است.
ب ـ با توجه به مفاد این كنوانسیون، كه اجرای آن تحت حاكمیت حوزه‌ی قضایی حكومت‌های منفرد، كشورها، ایالات یا كانتون‌ها كه برای اتخاذ اقدامات قانون‌گذاری متعهد به سیستم قانون اساسی فدراسیون نیستند، دولت فدرال باید مقامات ذی‌صلاح این گونه حكومت‌ها، كشورها، ایالات یا كانتون‌ها را از مفاد مذكور مطلع ساخته و به كارگیری آنها را توصیه كند.
ماده‌ 36 ـ خروج از كنوانسیون
1 ـ هر كشور متعاهد می‌تواند از این كنوانسیون خارج شود.
2 ـ انصراف باید طی یك سند مكتوب اعلام و سند مربوطه نزد دبیركل یونسكو تودیع شود.
3 ـ خروج از كنوانسیون باید 12 ماه پس از وصول سند مربوطه مؤثر شود. این امر به هیچ عنوان بر تعهدات مالی كشور متعاهد خارج شده تا زمانی كه كناره‌گیری از كنوانسیون موثر نشده است تاثیر نخواهد گذارد.
ماده‌ 37 ـ وظایف مربوط به تودیع اسناد
دبیركل یونسكو كه اسناد نزد وی نگهداری می‌شود، باید كشورهای عضو آن سازمان، كشورهای غیرعضو سازمان مذكور در ماده‌ 33 و نیز سازمان ملل متحد را از تودیع تمام اسناد تصویب، پذیرش، یا الحاق مذكور در مواد 32 و 33 و انصراف مذكور در ماده‌ 36 مطلع سازد.
ماده‌ 38 ـ اصلاحات
1 ـ كشور متعاهد می‌تواند به طور كتبی اصلاحات این كنوانسیون را به دبیركل پیشنهاد كند. دبیركل باید این پیشنهاد كتبی را میان تمام كشورهای متعاهد توزیع كند. اگر در طی 6 ماه از تاریخ توزیع، كمتر از نصف كشورهای متعاهد به این تقاضا پاسخ ندهند، دبیركل باید پیشنهاد مربوط را به مجمع عمومی آتی ارائه كند تا مورد بحث و بررسی و تصویب احتمالی قرار گیرد.
2 ـ این اصلاحات باید مورد تصویب دو سوم اكثریت كشورهای متعاهد حاضر و رای‌دهنده قرار گیرد.
3 ـ اصلاحات مربوطه به محض تصویب، باید به كشورهای متعاهد تقدیم شود تا آن را مورد تصویب، پذیرش یا الحاق قرار دهند.
4 ـ این اصلاحات فقط در مورد كشورهای متعاهدی كه آنها را تصویب كرده، مورد پذیرش قرار داده یا به آن ملحق شده‌اند، سه ماه پس از تودیع اسناد مورد اشاره در بند 3 این ماده از سوی دو سوم كشورهای متعاهد، لازم‌الاجرا است. پس از آن، اصلاحات مربوطه برای هر كشور متعاهدی كه آنها را تصویب كرده، مورد پذیرش قرار داده یا به آن ملحق شده است. سه ماه پس از تاریخ تودیع اسناد تصویب، پذیرش یا الحاق مربوط توسط آن كشور متعاهد لازم‌الاجرا خواهد بود.
5 ـ روال مذكور در بندهای 3 و 4 در مورد اصلاحات ماده‌ 5 راجع به تعداد كشورهای عضو كمیته قابل اجرا نخواهد بود. این اصلاحات باید در زمانی كه اتخاذ می‌شوند، لازم‌الاجرا شود.
6 ـ كشوری كه پس از لازم‌الاجرا شدن اصلاحات مطابق با بند 4 این ماده به كنوانسیون می‌پیوندد یا:
الف ـ كشور متعاهد به كنوانسیون با اصلاح شده است، و یا
ب ـ كشور متعاهد به كنوانسیون قبل از اصلاحات بوده و متعهد به این اصلاحات نیست.
ماده‌ 39 ـ متون معتبر
این كنوانسیون به زبان‌های عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی تنظیم شده و هر 6 متن اعتبار یكسان دارد.
ماده‌ 40 ـ ثبت
این كنوانسیون باید طبق ماده‌ی 102 منشور ملل متحد به تقاضای دبیركل یونسكو در دبیرخانه سازمان ملل متحد ثبت شود.

منبع: http://www.irunesco.org




طبقه بندی: میراث جهانی،

« نوروز »
پس از سال‌ها انتظار و ارائه درخواست ثبت جهانی نوروز به سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد ـ یونسكو ـ سرانجام هشتم مهر‌1388 مهم‌ترین جشن باستانی ایرانیان به ثبت جهانی رسید.
ثبت جهانی نوروز توسط یونسکو در حالی اتفاق افتاد که سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران چهار سال پیش از آن یعنی‌ سال 84 مدارک و مستندات لازم برای ثبت این رویداد مهم سنتی و باستانی را به مراجع ذی‌ربط ارسال کرده بود، اما کارشناسان میراث فرهنگی و گردشگری علت تاخیر چند ساله در ثبت جهانی پرونده نوروز در فهرست جهانی میراث غیرملموس یونسکو را ضرورت تغییر در ضوابط این نهاد بین‌المللی می‌دانستند. هرچند نوروز جشن ملی مردم آریایی محسوب می‌شود، ولی در طول تاریخ تجلیل این جشن در میان مردم ترك زبان منطقه آسیای مركزی، یعنی ازبك‌ها، قرقیزها، قزاق‌ها و تركمن‌ها نیز رایج بوده است.‌نوروز برابر با یکم فروردین ‌(روزشمار خورشیدی)جشن آغاز سال و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز مردم مناطق مختلف ایران نوروز را جشن می‌گیرند.
نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها هم تعطیل رسمی است.

« موسیقی‌ردیفی ایرانی »
ثبت جهانی ردیف موسیقی ایرانی(در مهرماه 1388) افتخار بزرگی برای کشور ایران به شمار می‌آید و این نخستین بار است که یک اثر ناملموس از ایران به ثبت جهانی می‌رسد.
ردیف موسیقی سنتی موسیقی کلاسیک ایرانی مجموعه الگویی بنیادی است که برای اجرای موسیقی بداهه‌پردازی و آهنگسازی و در حقیقت چند مجموعه از آهنگ محسوب می‌شود. ردیف موسیقی وسیله‌ای برای حفظ و انتقال میراث فرهنگی ایران در قالب ساختارهای زیبایی‌شناختی است که به طور شفاهی از استاد به شاگرد منتقل می‌شود. سابقه تاریخی ردیف بررسی در دوره قاجار تکوین و تاریخچه آن به اواسط دوره صفویه قابل پیگیری است. دو نوع ردیف موسیقی به نام آوازی و سازی وجود دارد که ردیف‌های سازی با توجه به ویژگی‌های فنی سازهای مختلف اجرا می‌شود. ‌تار، سه‌تار، سنتور، کمانچه، نی، عود، قانون ویلون و سازهای اصلی موسیقی کلاسیک است که با آنها ردیف اجرا می‌شود. ‌ردیف موسیقی وسیله‌ای برای حفظ و انتقال میراث فرهنگی ایران در قالب ساختارهای زیبایی‌شناختی است كه به طور شفاهی از استاد به شاگرد منتقل می‌شود.

« قالیبافی استان فارس »
دوسوم از خاك استان فارس محل زیست عشایر مختلفی است كه از هزاران سال پیش در این سرزمین پهناور زندگی كرده و برای دسترسی به هوای معتدل و چراگاه‌های سرسبز برای دام‌های خود در طول سال مبادرت به كوچ‌های طولانی می‌كنند.
به طور كلی روش‌های بافت و نقشمایه‌ها و نگاره‌های استان فارس در حد كمال زیبایی و تنوع است و البته در هر ایل و طایفه و در هر ناحیه فرق می‌كند. به تقریب تمامی آنها روی زمین بافته می‌شوند. قالی و قالیچه‌های فارس بیشتر دو پوده بوده و تار و پود آنها از جنس پشم است. گره به كار رفته در فرش‌های این استان بسته به ایل و طایفه متفاوت است چنانچه در دستبافت‌های ایل قشقایی گره فارسی در حالی كه در میان بافنده‌های مستقر در نی ریز و اصطهبانات گره‌های فارسی ـ تركی بسته به مورد رایج است و در سایر ایل‌ها می‌توان گفت به تمامی گره تركی یا متقارن را ترجیح می‌دهند. پشم‌های به دست آمده از گوسفند‌های فارس لطیف و براق بوده و رنگ‌های پرمایه و دلپذیری كه در این ناحیه به فراوانی یافت می‌شود. روی این الیاف فرصت خودنمایی بیشتری می‌یابند. روش سنتی قالیبافی در استان فارس در آبان 1390 ثبت جهانی شد.

« آیین های پهلوانی »
ثبت جهانی آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای در سازمان جهانی یونسکو به عنوان میراث معنوی بشریت در آبان‌89 اتفاق افتاد.
دو سال پیش‌ این آیین ثبت ملی شده بود. ‌آیین پهلوانی ایران از پیشینه‌ای به درازای تاریخ این سرزمین کهن برخوردار است، این آیین کهن در گذر زمان رنج‌ها کشیده و شادکامی‌های فراوانی را پذیرا شده تا آموخته‌ها، اندوخته و... به اینجا رسیده است. ورزش باستانی ایران با پیشینه‌ای رزمی و آیینی گرچه در دورهای مختلف تاریخی ‌دچار دگرگونی‌های ظاهری شد، ولی کالبد اصلی و چارچوب نخستین خود را از دست نداد و اگر زنگارهای سده‌های پسین (آخر) از پیکره آن زدوده شود یکی از بهترین و کارآمدترین نهادهای فرهنگی ایرانیان خواهد بود. به این ترتیب، ورزش کشتی یکی از باسابقه‌ترین رشته‌های ورزشی است که از دوران باستان به اشکالی در نقاط مختلف ایران رواج داشته است. آنچه بیش از هر چیز بر کشتی در سراسر ایران حکمفرما بوده نه‌تنها جنبه بدنی و ورزشی آن، بلکه بیشتر از آن به‌علت روح جوانمردی و سلحشوری و انگیزه‌ای برای آمادگی بدنی در مقابل حوادث گوناگون ازجمله جنگ‌های تن به تن و دفاع از کیان و مملکت و ایستادگی در مقابل زورمندان بوده است. کشتی‌های محلی ایران به نام‌های گوناگون مشهور بوده و هر کدام برای خود لطف و منزلتی ویژه دارد و مشهورترین آنها شامل کشتی پهلوانی، کشتی آشیرما، کشتی گرش، کشتی لوچو، کشتی باچوخه و کشتی زوران پاتوله است.

« قالیشویی‌مشهد اردهال‌کاشان »

آیین قالیشویان مشهد اردهال کاشان به عنوان تازه‌ترین اثر ایران در هفته گذشته در فهرست میراث معنوی یونسکو ثبت شده است. مراسم سنتی مذهبی قالیشویان از سنت‌های چند هزار ساله است كه در دومین جمعه مهر هر سال در مشهد اردهال كاشان برگزار می‌شود. مراسم قالیشویان نمایش واقعه شهادت سلطان علی بن محمدباقر(ع) در سال 113 هجرت در سرزمین مشهد اردهال و نحوه به خاكسپاری این امامزاده جلیل القدر توسط اهالی فین كاشان است كه هر ساله با تعصب و غرور خاصی معمولا در یكی از روزهای میان نهم تا پانزدهم مهر برگزار می‌شود و به روز قالیشویان معروف
است.
هرگاه این جمعه با یكی از روزهای سوگواری و جشن مذهبی یا با یك رویداد برجسته تاریخی و سیاسی همزمان بشود، مراسم در همان هفته برپا می‌شود.

« تعزیه »

نمایش آیینی تعزیه بنا به اسناد به دست آمده از بخارا و مناطق ماوراءالنهر مراسمی پرشکوه در سوگ کشته شدن سیاوش به دست افراسیاب بوده است. این آیین بعدها و بعد از ورود اسلام در بزرگداشت شهادت امام حسین(ع) ادامه حیات داد. روند ثبت جهانی تعزیه از سال 1384 مفتوح شده بود که به دلیل ناقص بودن مدارک ارسالی برای تحقیق و بررسی پیرامون آن در یونسکو یا نبود تطابق مدارک ارسالی با استانداردهای این سازمان، روند ثبت جهانی آن به تاخیر افتاد. جالب این که هنر نمایشی تعزیه درحالی در فهرست میراث جهانی و ناملموس یونسکو قرار گرفت که ترکیه نیز مدعی ثبت آن به نام کشورش بود. با این حال پرونده ثبتی تعزیه به دلیل قدمت برگزاری آن، به صورت مستقل به نام ایران ثبت شد. تعزیه هنر قدسی است و اشخاص تعزیه همه در این نمایش به عبادت می‌پردازند. با وضو وارد صحنه می‌شوند و در گروه مخالف‌خوان (دشمن) و موافق (یاران) امام حسین(ع) جای می‌گیرند. اشخاص تعزیه، بازیگران غیرحرفه‌ای هستند که این خود نشان‌دهنده نمایش دینی است. گروه موافق‌خوان و گروه مخالف‌خوان قبل و بعد از تعزیه دوستدار امام(ع) هستند.زبان تعزیه، ویژه است و ترکیبی از شعر، موسیقی، دکلمه و گاه خطابه‌های پرشور.

« روش سنتی ‌قالیبافی در‌کاشان »

قالی کاشان با یک نظر سریع هم از طریق بافت بسیار ظریف (گره با پرز کوتاه و ظریف) که جزئیات تمام نقش‌ها را ظاهر می‌سازد و هم از طریق پشم بسیار عالی مرینوس آن که به سطح قالی یک حالت مخملی می‌دهد، قابل تشخیص است. بدون تردید استفاده از پشم استرالیایی توسط کسی انجام شده که اساس تولید فرش نوین کاشان را گذاشته و واردکننده همین پشم و بنیانگذار بافندگی شهر بوده است.  علاوه بر آن بقیه پشم‌ها از تولیدات گله داری‌های خراسان، آذربایجان، کرمانشاهان و تهران تهیه می‌شود. سابق در کاشان قالی‌ها و قالیچه‌های ابریشمی بسیار ظریف و همچنین فرش‌های کرکی مرغوبی بافته می‌شد. قالی‌های کاشان و قالی‌های آران کاشان به استثنای قالی هایی که کلا از ابریشم بافته شده، دارای یک بافت متراکم و ضخیم است. در پشت قالی، پود دیگری را مشاهده می‌کنیم که نازک‌تر و جنس آن نیز پنبه‌ای و رنگ آن آبی است بنابراین این قالی‌ها قطعا پس از هر رج گره، دارای دو رشته پود است که اولین رشته پود به صورت کشیده بوده و دومین رشته حالت شل و آزاد دارد.

« موسیقی بخشی های خراسان »
موسیقی بخشی‌های (نوازنده و خوانندگان محلی خراسان که مجموعه‌ای از شعر، ادبیات، عرفان و اخلاق را دربرمی‌گیرد به کوشش هوشنگ جاوید و مجتبی قیطاقی در تاریخ اول تیر‌ ۱۳۹۰ به عنوان میراث فرهنگی معنوی یونسکو به ثبت رسید. 
منطقه‌ای كه امروزه در نقشه فعلی ایران خراسان شمالی نامیده می‌شود، تركیب قومی ویژه‌ای دارد كه اغلب ترك‌زبان‌ها و كردزبان‌ها و تا حدودی فارسی‌زبان‌ها در آن سكونت دارند؛ این در حالی است كه قوچان در این منطقه دارای اهمیت فرهنگی بیشتری است و یك كانون به شمار می‌رود كه در آن اقوام ترك، كرد، تركمن و فارس نیز زندگی می‌كنند؛ این تركیب قومی باعث آمیزش فرهنگی شده است، به گونه ای كه موسیقی تركمنی توانسته در بخش‌هایی از موسیقی شمال خراسان تاثیر عمیقی داشته باشد. در منطقه شرقی استان خراسان رضوی، شهرهای خواف، تربت‌جام و تایباد، به نوعی دارای مركزیت موسیقی در این استان است.

« فناوری ساخت لنچ در جنوب ایران »
مهارت‌های سنتی ساخت و ساز و دریانوردی لنج ایرانی در خلیج فارس بیست و هفتم نوامبر ۲۰۱۱ در فهرست میراث ناملموس یونسکو به ثبت رسید.
‌دانش ساخت لنچ به دانش ساخت لنچ‌های ایرانی گفته می‌شود این لنچ‌ها که توسط مردم جنوب ایران و ساکنان خلیج فارس برای سفرهای دریایی، تجارت، ماهیگیری و غواصی مروارید استفاده می‌شود، به طور سنتی با استفاده از دست و چوب ساخته می‌شود. دریانوردان ایرانی این لنچ‌ها را با توجه به موقعیت خورشید، ماه و ستاره و با استفاده از فرمول خاص برای محاسبه عرض و طول جغرافیایی و همچنین عمق آب و پیش‌بینی‌های آب و هواشناسی می‌سازند. ساخت لنچ دارای موسیقی و ریتم‌های خاص خود است که این سرودها توسط ملوانان و قایقران در حال کار کردن خوانده می‌شود. امروزه با توجه به جایگزین شدن لنچ‌های چوبی با قایق‌های فایبرگلاس این فرهنگ و دانش و تشریفات بتدریج در حال کمرنگ شدن است. بندرعباس و بندر بوشهر از جایگاه‌های مهم ساخت لنج در ایران به شمار می‌آید.

« نقالی (قصه‌پردازی) ایرانی »
تدوین پرونده ثبت جهانی (مهرماه 1388)نقالی با همکاری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، بنیاد فردوسی، خانه تئاتر و مرکز هنرهای نمایشی کشور ایران انجام پذیرفته است.
ثبت پرونده «نقالی» در ششمین اجلاس میراث معنوی ناملموس یونسکو در سال گذشته به ثبت جهانی رسید. نقالی ایرانی یا افسانه‌گویی ایرانی کهن‌ترین شکل بازگویی افسانه‌ها در ایران است و از مدت‌ها پیش نقش مهمی در جامعه دارد. نقال کسی است که نقل حماسی می‌گوید و مضمون نقل‌هایش بیشتر پیرامون داستان شاهان و پهلوانان ایران زمین است. نقال، شعر یا نثرها را با حرکات و اشارات و گاهی به همراه موسیقی و توصیف کتیبه‌ها و نقاشی‌ها بازگو می‌کند. نقال به استعداد قابل توجهی برای حفظ اشعار و متن‌ها و همچنین توانایی بداهه‌گویی و مهارت سخنرانی نیاز دارد. لباس نقال ساده ‌است و گاهی به همراه کلاه باستانی یا کت‌های زرهی در طول اجرای برنامه برای بازگو کردن صحنه‌های نبرد است. نقال به عنوان نقل کننده و مروج فرهنگ عامیانه، داستان‌های حماسی و قومی و موسیقی فولکلور ایران شناخته می‌شود. نقال‌ها پیشتر در قهوه‌خانه‌ها و مکان‌های تاریخی مانند کاروانسراها به اجرای برنامه می‌پرداختند. امروزه با کاهش محبوبیت قهوه‌خانه‌ها و از بین رفتن کاروانسراها و به وجود آمدن اشکال جدید سرگرمی و کم کاری عرصه فرهنگ در ایران، هواداران این هنر دراماتیک ایرانی بتدریج رو به کاهش است.

منبع: jamejamonline.com





طبقه بندی: میراث جهانی،

تعداد کل صفحات : 4 :: 1 2 3 4

  • سامان | اخبار | خرید اینترنتی